ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٥٦ - شرح

گويد گفتم مرا از تفسير قول خدا عز و جل خبر ده (٣٩- هود) تا گاهى كه فرمان رسيد و تنور جوشيد- محل آن كجا بوده است و چگونه بوده است؟ فرمود آن تنور در خانه يك پيره‌زن با ايمان بود كه پشت قبله ميمنه مسجد قرار داشت من باو گفتم اين جا اكنون محل زاويه باب الفيلست.

سپس من گفتم آغاز جوشش آب از اين تنور بوده است؟ در پاسخ فرمود آرى راستى خدا عز و جل دوست داشت كه بقوم نوح آيه و معجزه‌اى بنمايد و سپس خدا تبارك و تعالى بر آن‌ها بارانى سيل‌آسا باريد و نهر فرات و همه چشمه‌ها هم جوشيدند و خدا عز ذكره آنان را غرق كرد و نوح و همراهانش را در كشتى نجات داد.

من گفتم نوح چه مدتى در كشتى ماند تا آب‌ها فرو كشيدند؟ و از آن بدر آمدند؟ در پاسخ فرمود هفت روز و هفت شب و كشتى هفت دور گرد خانه كعبه گرديد و سپس بر كوه جودى استوار شد كه بر كناره فراتست در كوفه (شايد مقصود اينست كه نزديك كوفه است و محتملست كلمه قريب الكوفه بوده و تصحيف شده زيرا در اخبار است كه جودى همان تپه نجف نزديك كوفه است).

من گفتم مسجد كوفه قديم است؟ فرمود آرى آن محل نماز پيغمبرانست و رسول خدا (ص) هم در طى سفر معراج بآسمان در آن نماز خواند و جبرئيل باو گفت اى محمد اين مسجد پدرت آدم (ع) است و محل نماز پيمبرانست فرود شو و در آن نماز بخوان و فرود آمد و در آن نماز خواند و سپس جبرئيل او را بآسمان بالا برد.

شرح-

از مجلسى ره- قوله تعالى‌ وَ فارَ التَّنُّورُ رازى در تفسير خود گويد بيشتر مفسران آن را همان تنور معروف دانند روايت است كه بنوح (ع) گفته شد هنگامى كه ديدى آب از تنور جوشيد