ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٦٥ - ٥٢٦

٥٢٤-

از سورة بن كليب از امام صادق (ع) در تفسير قول خدا تبارك و تعالى (٢٩- فصلت) پروردگار ما بما بنما آن دو كس را كه ما را گمراه كردند از جن و انس تا آنها را زير پاى خود نهيم و از پستها باشند.

فرمود: اى سوره آن دو بخدا همان دو تا بودند (تا سه بار) اى سوره راستى هر آينه ما هستيم گنجينه‌داران علم خدا در آسمان و براستى ما هستيم گنجينه‌هاى علم خدا در زمين.

٥٢٥-

از سليمان جعفرى كه شنيدم أبو الحسن (ع) ميفرمود در تفسير قول تبارك و تعالى (١٠٨ النساء) گاهى كك در انجمن شبانه خود بگويند سخنان ناپسند- كه مقصود فلان است و فلان با ابو- عبيده جراح.

شرح-

از مجلسى ره- قوله‌

«اذ يبيتون»

مقصود از فلان و فلان ابى بكر و عمرند و منظور تدبير آنها است در اينكه على (ع) خليفه نشود و طبق آن در خانه كعبه عهدنامه‌اى نوشتند و هم قسم شدند ..

٥٢٦-

از عبد اللَّه بن نجاشى گويد شنيدم امام صادق (ع) ميفرمود در تفسير قول خدا عز و جل (٦٣- النساء) «آنانند آن كسانى كه مى‌داند خدا آنچه در دل دارند از آنها رو برگردان و بآنها پند بده و بگو در باره خودشان گفتار رسائى» بخدا كه مقصودش فلان و فلانست.

٦٤- «و ما نفرستاديم هيچ رسولى را جز اينكه بايد باجازه خدا فرمانبرى شود و اگر چنانچه گاهى كك بر خود ستم مى‌كردند نزد تو مى‌آمدند و از خدا آمرزش ميخواستند و رسول خدا هم برايشان آمرزش ميخواست هر آينه خدا را پر توبه‌پذير و مهربان مى‌يافتند» مقصودش بخدا پيغمبر (ص) و على است كه نزد آنها از كرده خود استغفار كنند؛ يعنى يا على اگر نزد تو آيند و از آنچه توطئه‌