ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٤ - شرح

قوله‌

«فيصيب بها من يشاء»

اشاره است بقول خدا تعالى (٤٤- النور) «آيا ندانى كه خداوند براند ابرى سپس آن را فراهم آورد» يعنى نخست تيكه تيكه است و آن را بهم پيوندد «سپس آن را بروى هم بچيند و بينى كه باران از خلال آن برآيد.»

دنباله حديث ٣٢٦ سپس فرمود رسول خدا (ص) فرموده. به باران و بماه نو اشاره نكنيد زيرا خداوند آن را بد دارد.

شرح-

از مجلسى ره- قوله‌

«لا تشيروا الى المطر»

شايد مقصود اشاره تحسين است كه گفته شود عجب خوب بارانيست و عجب خوب ماه نوى است زيرا در موقع باران و ديدن ماه نو سزاوار است بدعا پرداخت نه باشاره بدان‌ها چنانچه شيوه كم‌خردان است يا مقصود اينست كه هنگام ديدار آنها بايد بخدا توجه داشت نه آنها را قبله اميد خود ساخت بگمان اينكه ماه نو را در نظم جهان اثريست چنانچه برخى مردم گمان برند.

نامه امير المؤمنين بابن عباس‌

٣٢٧-

از على بن اسباط حديث را بالا برده تا آنجا كه فرمود امير المؤمنين (ع) بابن عباس نوشت اما بعد بسا كه مردى را شاد كند آنچه از دست او نرود و او را غمگين كند آنچه هرگز بدست او نرسد و گرچه تلاش كند بايد تو شاد باشى بدان چه پيش دارى از كار خوب يا حكم و قضاوت خوب و گفتار خوب و شايسته و بايد افسوس تو از تقصير تو باشد كه در اين باره روا دارى و آنچه از دنيا از دست تو رفت آن را واگذار و بر آن غم مخور و آنچه از آن بدست تو آمد بدان خوش دل و شاد مباش و بايد هم تو متوجه باشد به پس از مردن و السلام.

شرح-

از مجلسى ره- قوله‌

«فقد يسر المرء»

اشاره است بقول خدا تعالى (٢٣- الحديد) مصيبتى‌