ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٥ - ٢٨٠
بسيارى آن را روايت كردهاند و من آن را در كتاب بحار الانوار در ابواب معجزات پيغمبر (ص) نقل كردم.
قوله
«ما اعطانى اللَّه»
يعنى آنچه خداوند از نبوت و قرب و كمال بمن عطا كرده است.
٢٧٩-
از شعيب عقرقوفى گويد بامام صادق (ع) گفتم از ابو ذر چيزى روايت شده است و آن اينست كه مىگفته: سه چيزند كه مردم آنها را دشمن دارند و من آنها را دوست دارم، من مرگ را دوست دارم و فقر و نداريرا دوست دارم و گرفتارى را دوست دارم؟ فرمود چنين نيست كه روايت ميكنند، مقصودش اين بوده است كه مردن در راه طاعت خدا دوستتر است نزد من از زندگى در نافرمانى خدا و گرفتارى در راه فرمانبرى خدا دوستتر است بمن از تندرستى در راه نافرمانى خدا و فقر در طاعت خداوند دوستتر است بمن از توانگرى در نافرمانى خداوند.
خواب ديدن رسول خدا (ص)
٢٨٠-
از على بن عيسى قماط از عمويش گويد شنيدم امام صادق (ع) ميفرمود: جبرئيل برسول خدا (ص) فرود آمد و ديد رسول خدا (ص) فسرده و غمناك است، گفت يا رسول اللَّه چه شده است كه من شما را فسرده و غمناك مىنگرم؟
در پاسخ او فرمود: من امشب يك خوابى ديدم.
جبرئيل- چه خوابى ديدهايد؟
رسول خدا (ص)- در خواب ديدم بنى اميه بر منابر بالا ميروند و پائين مىآيند.
جبرئيل- سوگند بدان كه تو را براستى برانگيخته است بنبوت، من چيزى از اين را نمىدانم- جبرئيل بسوى آسمان بالا رفت و سپس خدا جل ذكره او را با آياتى از قرآن بزمين فرو