ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٠٨ - ٤٨٣

٤٨٢-

از اسحاق بن عمار گويد پرسيدم از امام صادق (ع) از تفسير قول خدا تبارك و تعالى‌ وَ كانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ‌- فرمود: مردمى بودند ميان محمد (ص) و على (ع) و بت‌پرستان را تهديد ميكردند بآمدن پيغمبر (ص) و مى‌گفتند پيغمبرى مى‌آيد كه بتهاى شما را ميشكند و شما را ميكشد و چون رسول خدا (ص) ظهور كرد باو كافر شدند.

در علامات ظهور امام قائم- ع‌

٤٨٣-

از عمر بن حنظله گويد شنيدم امام صادق (ع) ميفرمود پيش از ظهور امام قائم (ع) پنج علامت است:

١- صيحه آسمانى ٢- خروج سفيانى ٣- خسف ٤- قتل نفس زكيه ٥- خروج يمانى.

من گفتم قربانت اگر يكى از خاندان شما پيش از بروز اين علامتها قيام كند آيا ما با او قيام كنيم و بشورش برخيزيم؟ فرمود: نه، و چون فردا شد اين آيه را خواندم (٤- الشعراء) اگر بخواهيم يك آيه‌اى و نشانه‌اى از آسمان بر آن‌ها فرود آريم كه در برابر آن گردن باطاعت نهند- و بآن حضرت گفتم آيا اين علامت و نشانه همان صيحه است. فرمود هلا اگر آن باشد گردن دشمنان خدا عز و جل در برابرش خاضع شود.