ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٠ - شرح

٢٧١-

از امام صادق (ع) فرمود: سه بديست كه در هر كه باشند اميدى بخير او نيست، هر كه از عيب شرم ندارد و در نهان از خدا نترسد و در پيرى دست باز ندارد.

شرح-

از مجلسى ره- قوله‌

«بالغيب»

يعنى وقتى كه از نظر مردم نهانست، يا مقصود اينست كه از آنچه نهانست مانند دوزخ يا از انذار رسولان خدا نترسد و معنى اول روشنتر است زيرا بيشتر مردم ظاهرسازى ميكنند و در نظر ديگران اظهار خداترسى دارند از راه خودنمائى و در خلوت و تنهائى باكى از ارتكاب محرمات ندارند.

قوله‌

«و يرعو عند الشيب»

جزرى گويد در حديث است كه بدترين مردم كسى است كه قرآن ميخواند و ميداند و از هيچ چيز آن پند نگيرد و خوددار نشود.

٢٧٢-

از حجال كه گويد بجميل بن دراج گفتم رسول خدا (ص) فرموده است هر گاه شريف قومى نزد شما آمد او را گرامى داريد؟ گفت: آرى باو گفتم شريف چيست؟ گفت من از امام صادق (ع) معنى آن را پرسيدم، فرمود شريف كسى است كه دارائى دارد گويد: گفتم حسيب چه كسى است؟

فرمود: آن كسى كه كارهاى خوب ميكند بوسيله مال خود يا ديگر چيزها، گفتم كرم چيست؟ فرمود تقوى است و پرهيزكارى.

٢٧٣-

از امام صادق (ع) كه رسول خدا (ص) فرمود: چه بسيار غم زنها سخت است و جدائى با مرگ دور و دراز است و سخت‌تر از اين همه بينوائى و نداريستكه گرفتار بدان تملق و چاپلوسى كند و چيزى هم باو ندهند.

شرح-

از مجلسى ره- قوله‌

«و ابعد فراق الموت»

يعنى جدائى كه بوسيله مرگ باشد بسيار دور و دراز است زيرا پس از مردن برگشتى ميسر نيست.

من گويم- اين مطابق مثل معروف زبان پارسى است كه گويند- ديدار بقيامت افتاد.