ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٢٤ - ٥٥٧

ميرود و شايد ضمير راجع بخدا باشد يعنى پيوند او از خدا مى‌برد.

قوله‌

«كفر احدهما»

اگر راست گويد برادرش كافر است كه او را دشمن دارد و اگر دروغ گفته خودش كافر گردد كه ببرادر دينى خود افتراء بسته و مقصود از اين كفر اينست كه مرتكب گناه كبيره شده است چنانچه تحقيق آن در كتاب ايمان و كفر گذشت.

قوله‌

«حوراء عيناء»

- يعنى در بهشت چنين باشد و در آنجا هم منزل صديقان گردد.

قوله «بسلامه»- يعنى بوسيله سلامى كه فرشته‌ها در بهشت از طرف خدا بمؤمن ابلاغ ميكنند چنانچه در خبر است.

قوله‌

«دياركم لكم جنة»

- يعنى شماها در خانه‌هاى خود بكسب بهشت اندريد و گويا در بهشت هستيد و محتمل است كه مقصود بهشت معنوى باشد چنانچه گذشت و شايد مقصود اين باشد كه خانه لائقى كه براى آن آفريده شده‌ايد همان بهشت است نه خانه عاريت دنيا و بعيد است.

گزارش از جعفر بن ابى طالب بپيغمبر اسلام (ص)

٥٥٧-

از فضيل از امام باقر (ع) كه رسول خدا (ص) بجعفر هنگامى كه از حبشه برگشته بود فرمود: شگفت‌ترين چيزى كه در حبشه ديدى چه بود؟

در جواب گفت ديدم يك زن حبشيه گذر كرد و زنبيلى بر سر داشت و مردى گذشت كه با او مزاحمت كرد و تصادم نمود و او را بزمين انداخت و زنبيل از سر او بزمين افتاد و برخاست نشست سپس گفت اى مرد واى بر تو از جزا دهنده روز جزا هر گاه بر كرسى نشيند و حق مظلوم را از ظالم بگيرد- و رسول خدا (ص) در شگفت شد.