ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٥٨ - ٤٢٤

٤٢٣-

از امام صادق (ع) فرمود همسر نوح نزد او آمد كه بكار ساختن كشتى اندر بود و باو گفت راستى كه از تنور آب بيرون شده نوح شتابانه سر تنور رفت و بر آن سرپوشى نهاد و آن را بمهر خود مهر كرد تا آب ايستاد و چون از ساختن كشتى فراغت يافت آمد و آن مهر را شكست و سرپوش را از روى آب برداشت و آب جوشيد.

٤٢٤-

از اسماعيل جعفى از امام باقر (ع) فرمود شريعت نوح اين بود:

بايد خدا را به يگانگى و اخلاص و خلع انداد پرستيد و اينست سرشتى كه مردم بر آن سرشته شوند و خداوند پيمان خود را از نوح و هم از پيمبران ديگر باين قرار گرفته است كه:

خداوند تبارك و تعالى را بپرستند و چيزى را با او شريك نسازند و فرمان بنماز داده و به امر به معروف و نهى از منكر و حلال و حرام و بر نوح مقررات معينى را مقدر و مفروض نساخت- چون احكام حدود و فرائض ميراث، اين بود شريعت نوح كه هزار سال جز پنجاه سال ميان آن‌ها زيست و در نهان و آشكار از آن‌ها دعوت كرد و چون سر باز زدند و سركشى كردند گفت پروردگارا راستى من مغلوب شدم مرا يارى كن و خدا عز و جل باو وحى كرد كه از قوم تو بتو نگروند جز همين دسته كه گرويده‌اند تو از كردار بد آنها غمين مباش و از اين رو بود كه نوح گفت اينها نزايند جز نابكار و كفار و خدا عز و جل باو وحى كرد كه بساز كشتى را.