ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٩٣ - ٣٥١

شرح-

مجلسى- در لغت تالد مال اصلى و خانه زاد را گويند و طارف مال تازه بدست آمده را و من گويم: ظاهر اينست كه مقصود رفاقت با دوست ديرينى است كه او را آزموده‌اى و ميان تو و او عهد و پيمان درستى است و بايد پرهيز كنى از رفاقت با دوستان تازه كه پيمان گسلند و امانت‌دار نيستند و ميان تو و آنها عهد و پيمانى استوار نيست ...

قوله‌

«فان الناس اعداء النعم»

يعنى از راه حسد ميخواهند نعمت از صاحب نعمت زائل گردد و از راه نادانى در صدد آن برآيند و بنا بر اين بايد حتى از اوثق مردم هم برحذر بود كه شايد در مقام فريب دادن انسان باشد ...

در بيان وضع دفن زيد بن على و مدح او

٣٥١-

از سليمان بن خالد گويد امام صادق (ع) از من پرسيد و گفت شما را چه واداشت كه زيد را در آنجا گذاشتيد؟ گويد: گفتم: سه خصلت ١- كمى ياران همكار همانا هشت تن بوديم ٢- بيم از اينكه بامداد برآيد و ما را رسوا كند ٣- آنجا آرامگاه مقدر او بوده است، فرمود: از آنجا كه او را گذاشتيد تا فرات چه اندازه مسافت داشت؟ گفتم باندازه پرتاب يك سنگ، فرمود سبحان اللَّه.؟ چرا او را با آهن سنگين نكرديد و در فرات نينداختيد كه بهتر بود؟ من گفتم: قربانت نه بخدا نتوانستيم كه اين كار را بكنيم.

فرمود روزى كه شما بهمراه زيد شورش كرديد چه بوديد؟ گفتم مؤمن بوديم فرمود: دشمن شما چه بود؟ گفتم كافر بودند فرمود: راستى من در كتاب خدا عز و جل يافتم كه فرموده است (٤- محمد) آيا كسانى كه گرويديد هر گاه برخورديد به آنها كه كافرند بايد چالاك گردن آنها را بزنيد تا هر گاه آنها را از پاى درآورديد بند آنها را محكم بكشيد تا اينكه پس از پيروزى شما يا منت كشند و رها شوند و يا فديه دهند و آزاد شوند تا اينكه جنگ بار ننگين خود را فرو نهد (و صلح عمومى و استوار پديد گردد) شماها خود بزودى آغاز كرديد برها كردن كسانى كه اسير كرديد سبحان اللَّه؟ شما يك ساعت نتوانستيد بعدالت كار كنيد.