ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٧ - ٢٩٦

روى آن ميگذارد.

شرح-

از مجلسى ره- قوله‌

«لو يروون»

.. يعنى اگر سخن ما را تغيير نمى‌دادند و بر آن نمى افزودند پيش مردم عزيزتر بودند يا براى اينكه ائمه سخن را بوجهى ادا ميكردند كه فسادى بر آن بار نميشد و يا براى اينكه سخن آن‌ها بليغ بود و موجب جلب محبت مردم ميشد.

تفسير يك آيه‌

٢٩٤-

از ابى بصير كه از امام صادق (ع) تفسير قول خدا عز و جل را پرسيدم (٦٠- المؤمنون) و آن كسانى كه مى‌دهند آنچه را مى‌دهند و باز هم دلشان ترسان است- در پاسخ فرمود: مقصود از آن شفاعت آنها است و اميدى كه دارند و ميترسند اگر اطاعت خدا عز ذكره را نكنند اعمالشان مردود گردد و اميدوارند كه از آنها پذيرفته شود.

شرح-

از مجلسى ره- قوله‌

«هى شفاعتهم»

شايد مقصود دعاء و زارى آن‌ها است بدرگاه خدا كه گويا از خود شفاعت ميكنند يا مقصود طلب شفاعت از ديگران است و در اينجا مضافى مقدر است يا مقصود از شفاعت دو چندان كردن كردار است كه باين معنى هم آمده است.

و ظاهر اينست كه شفقتهم بوده است و تصحيف شده است ..

٢٩٥-

گويد امام صادق (ع) فرمود: هيچ بنده‌اى بگمراهى دعوت نكند جز اينكه پيروانى براى خود بيابد.

شرح-

چون راه راست و هدايت خط مستقيم بسوى سعادت است و در هر نقطه انحراف بدو سوى گمراهى است بنا بر اين راه راست يكى است و آن كوتاه‌ترين مسافت نسبت بهدف سعادتست و گمراهى نامحدود است و هر انحرافى را بناچار طرفدارانى خواهد بود.

برابرى و برادرى در اسلام‌

٢٩٦-

مردى از اهل بلخ گويد: در سفر امام رضا (ع) بخراسان من همراه او بودم روزى خوانى گسترده و همه چاكران سودانى و ديگران را با خود بر سر آن نشانيد، من گفتم: قربانت، كاش براى‌