ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٧٨ - ٤٥٤

٤٥٢-

از ابى بصير از امام صادق (ع) فرمود: هر پرچمى كه پيش از ظهور امام قائم (ع) افراشته شود صاحب آن طاغوت و سركش باشد و چون بتى است كه در برابر خدا عز و جل پرستيده شود.

٤٥٣-

از شهاب بن عبد ربه كه امام صادق (ع) بمن فرمود: اى شهاب در ميان يك خاندانى از قريش كشت و كشتار بسيار خواهد شد تا آنجا كه هر كدام از مردانشان را براى خلافت دعوت كنند سرباز زند و نپذيرد.

سپس فرمود: اى شهاب مبادا بگوئى كه مقصود من عموزاده‌هايم اينان باشند (يعنى بنى حسن يا بنى عباس و اينكه شهاب باين صراحت كلام آن حضرت را حمل بر تقيه كرده مؤيد دومست ولى كشتار فراوان در بنى حسن روشن‌تر است و گرچه در بنى عباس هم در آخر دولتشان كشتار فراوان گرديد- از مجلسى ره).

شهاب گويد من گواهى ميدهم كه مقصود امام همانها بود.

علت كناره‌گيرى على- ع بعد از پيغمبر- ص‌

٤٥٤-

از زراره از امام باقر (ع) فرمود: چون مردم كردند آنچه كردند آنگاه با ابو بكر بيعت كردند، امير المؤمنين (ع) مانعى نداشت از اينكه مردم را بامامت و رهبرى خود بخواند جز صلاح انديشى براى خود مردم و بيم از اينكه مبادا يكباره از اسلام برگردند و بروند و بت‌ها را بپرستند و گواهى ندهند و نگويند اشهد ان لا اله الا اللَّه و ان محمدا رسول اللَّه (ص) و نزد على (ع) بهتر بود كه آنان را بر آنچه كردند واگذارد از اينكه با آنها مقاومت كند تا از سراسر آئين‌