ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٠٢ - شرح

تفسير آيه‌اى در باره امام حسين- ع‌

٣٦٤-

از يكى اصحاب از امام صادق (ع) گويد از وى پرسيدم از تفسير قول خدا عز و جل (٣٣- الاسراء) و هر كس بستم و ناحق كشته شود محققا براى ولى و خون خواهش تسلطى مقرر ساختيم (براى قصاص) نبايد در قتل اسراف ورزد- فرمود: در باره حسين (ع) نازل شده است اگر مردم روى زمين را بخاطر او بكشد اسراف نكرده و از حد بدر نرفته.

شرح-

از مجلسى ره- قوله‌

«ما كان سرفا»

گفته شده ضمير «فلا يسرف» در آيه بقاتل برگردد يعنى نبايد كسى را بناحق بكشد تا خود كشته شود كه كار خردمند نيست و گفته شده است كه بولى بر گردد يعنى جز قاتل را نكشد و او را مثله نكند و شايد مقصودش اثبات معنى اول و نفى دوم است يعنى در قصاص خون حسين اسرافى فرض نميشود و اگر همه مردم هم بقصاص او كشته شوند اسراف نباشد بلكه كشتن آن حضرت اسراف است و ممكنست در قرائت آنان كلمه «لا يسرف» مجزوم نباشد بلكه مرفوع باشد و اخبار از اين باشد كه خون خواه امام حسين (ع) اسراف نميكند.

داستان ماهى و زمين‌

٣٦٥-

از عبد الصمد بن بشير از امام صادق (ع) فرمود: آن ماهى كه زمين را برميدارد با خود راز گفت كه او همانا زمين را بنيروى خود بر مى‌دارد و خداوند تعالى يك ماهى كمتر از وجب و بزرگتر از ميانه سر انگشت ابهام و سبابه فرستاد تا در درون بينى او درآمد و غشكرد و چهل شبانه روز بدان حال ماند و سپس خداوند عز و جل به او مهر ورزيد و رحم كرد و آن بيرون شد و هر گاه خدا عز و جل خواهد زمين بلرزد آن ماهى را در برابر اين ماهى فرستد و چون او را بيند پريشان شود و زمين بلرزه آيد.

شرح-

از مجلسى ره- اين خبر با اخبار ديگرى كه براى زمين‌لرزه علتهاى ديگر ذكر كنند منافات ندارد زيرا اين هم يكى از اسباب زلزله است در برابر اسباب ديگر آن- بطور خلاصه نقل شد پايان نقل از مجلسى ره.

من گويم- در توجيه حديث ابان بن تغلب كه از امام صادق (ع) پرسيد زمين بر روى چيست و آن حضرت‌