ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٣ - شرح

استفاده نكنند بلكه كواكب ديگرى دارند و محتمل است كه مقصود پرتويابى معنوى باشد و اهتداء بائمه (ع) باشد.

يك تعليم اخلاقى‌

٣٠٢-

از اسحاق بن عمار از امام صادق (ع) فرمود: هر كه نعلين پايش را پينه زند و جامه‌اش را وصله كند و متاعش را خود بخانه برد از تكبر بر كنار است.

شرح-

از مجلسى ره قوله‌

«و حمل سلعته»

مقصود از سلعه متاعى است كه براى خاندان خود خريده است.

٣٠٣-

از مفضل بن عمر گويد من و قاسم شريكم بهمراه نجم بن حطيم و صالح بن سهل در مدينه بوديم و در باره ربوبيت (امام) بحث كرديم، گويد برخى بهمديگر گفتند: شماها چه حق بحث در اين مسأله داريد با اينكه نزديك امام هستيد و باو دسترسى داريد و از پذيرفتن و سخن گفتن با ماها اكنون در حال تقيه نيست برخيزيد تا نزد آن حضرت برويم (و از خود امام بپرسيم) گويد بر خواستيم بخداوند هنوز بدر خانه نرسيده بوديم كه آن حضرت بى‌كفش و عبا با پاى و دوش برهنه بيرون شد و همه مويهاى سرش برخاسته بود و ميگفت نه، نه اى مفضل و اى قاسم و اى نجم، نه، نه، بلكه بنده‌هائى گرامى كه در گفتار بوى پيشدستى نكنند و هم آنان بفرموده او عمل كنند.

شرح-

از مجلسى ره- قوله‌

«في الربوبية»

يعنى ربوبيت امام صادق (ع) يا همه ائمه و شايد غرض آنها اين بوده كه چون خداوند انوار ائمه را آفريد آفرينش همه خلق را بدان‌ها واگذار كرد و آنانند كه سپس همه عالم را آفريدند و خود امامان اين معنى را از خود نفى كردند و از آن بيزارى جستند و هر كه را بدان معتقد باشد لعنت كرده‌اند و غلات اخبارى در اين باره وضع كرده‌اند و شايد اينان توهم حلول و اتحادى در باره امامان كردند مانند اعتقاد نصارا در باره عيسى و مانند اعتقاد اكثر صوفيان در باره همه چيز نسبت بخداوند تعالى اللَّه عن جميع ذلك علوا كبيرا.