ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٣٠ - ٣٩٧

بپادشاه فارس نوشت و با فرستاده‌اى به او گسيل داشت و او را هم به اسلام دعوت كرد اما پادشاه روم نامه رسول خدا (ص) را احترام گذاشت و فرستاده او را ارجمند داشت و اما پادشاه فارس بنامه رسول خدا (ص) اهانت كرد و آن را دريد و بفرستاده رسول خدا (ص) هم اهانت كرد و در آن روز پادشاه فارس با پادشاه روم جنگ ميكرد و مسلمانان دل بر آن ميداشتند كه پادشاه روم بپادشاه فارس پيروز شود و به او اميدوارتر بودند از پادشاه فارس و چون پادشاه فارس در اين جنگ پيروز شد بر پادشاه روم مسلمانان را بد آمد و براى آن غمنده شدند و خداى عز و جل بخاطر اين پيش آمد قرآنى فرو فرستاد و فرمود:

١- «الم ٢- روم در نزديكترين سرزمين مغلوب شد» يعنى فارس بر او پيروز شد در نزديكترين سرزمين كه عبارت از شامات و اطراف آن باشد «و آنان» يعنى فارسيان پس از غلبه و پيروزيشان بر روم «بزودى مغلوب شوند» يعنى مسلمانان بر آنها پيروز شوند «در أند سال^ از آن خدا است امر و فرمان از پيش و از دنبال و در اين روز است كه مؤمنان شاد شوند.» ٣- بيارى خداوند كمك شود هر كه خدا عز و جل خواهد.

و چون مسلمانان با فارس جهاد كردند و آن را فتح كردند مسلمانان بيارى خداوند عز و جل شاد شدند.

گويد من گفتم: آيا نيست كه خداوند عز و جل ميفرمايد در أند سال با اينكه مؤمنان سال‌هاى بسيار با خود رسول خدا (ص) گذرانيدند و دوران امارت ابى بكر را هم گذرانيدند و در دوران امارت عمر بر فارس پيروز شدند؟.

در پاسخ فرمود: مگر من نگفتم كه اين خود تأويلى دارد و تفسيرى اى ابا عبيده، قرآن ناسخ‌