ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢١١ - ٤٨٦

قوله‌

«ان كنت انما فسرت القرآن»

- مانند اخبار بسيارى دلالت دارد كه تفسير قرآن برأى جائز نيست و اكثر آن را حمل بمتشابهات كرده‌اند و تفصيل سخن در جاى ديگر است.

قوله‌

«و لم يعن البيت»

يعنى توهم نشود كه مقصود اشتياق دلها است بخود خانه كعبه و گر نه بايد بگويد «اليه» بلكه مراد ابراهيم اينست كه خدا ذريه وى را كه در كنار خانه جاى داده پيمبران و خلفاء سازد تا دل مردم بآن‌ها گرايد و حج وسيله وصول بآنان باشد و خدا اين دعوت را در باره پيغمبر و خاندانش اجابت كرده و آنان موضوع دعوت ابراهيم (ع) هستند.

در وصف محشر و هيبت دوزخ‌

٤٨٦-

از جابر از امام باقر (ع) گويد پيغمبر (ص) فرمود روح الامين بمن خبر داده است كه خدائى كه جز او شايسته پرستشى نيست هر گاه خلائق در محشر بايستند و اولين و آخرين گرد آيند دوزخ را با هزار مهار بياورند كه هر مهارى را يك صد هزار فرشته غلاظ و شداد در دست دارند و آن را بانگ و زبانه و ناله و تنفسى است و راستى يك دمى برآرد كه اگر خدا عز و جل آن را تا فراغت از حساب پس نيندازد همه را بهلاكت رساند سپس از دهانه آن يك شعله برآيد كه بهمه خلائق از نيك و بد احاطه كند و هيچ آفريده و بنده خدا نماند تا برسد بفرشته و پيغمبر جز اينكه فرياد كشد پروردگارا بفرياد خودم برس به فرياد خودم، و تنها توئى كه ميگوئى پروردگارا بفرياد امتم برس، بفرياد امتم برس.

سپس بر آن پلى نهند باريكتر از مو و تيزتر از شمشير كه بر آن سه طاق باشد نخست بر روى آن امانت است و رحمت و بر دومى نماز است و بر سومى توجه پروردگار جهانيان كه جز او شايسته پرستشى نيست و مردم را تكليف كنند بر گذشتن از آن و رحم و امانت‌دارى آن‌ها را باز دارند و اگر از آن رها شوند نماز آن‌ها را بازدارد و اگر از آن رها شوند پايان كار آنها با پروردگار جهانيان است جل ذكره و اينست قول خدا تبارك و تعالى (١٤- الفجر) راستى كه پروردگارت در كمينگاه است مردم بر روى صراط باشند يكى را گام لغزد و يكى محكم گام زند و فرشته‌ها گرد آن فرياد كشند