ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٥٧ - شرح

٥٠٩-

از معلى بن خنيس گويد من نامه عبد السلام بن نعيم و سدير و نامه‌هاى ديگران را نزد امام صادق (ع) بردم در هنگامى بود كه حزب سياه‌پوشان ظهور كرده بودند و هنوز از بنى عباس خبرى نبود، مضمون نامه‌ها اين بود كه:

ما مقدر و مقرر دانيم كه اين امر خلافت بشما برمى‌گردد شما خود چه نظرى داريد؟- امام همه نامه‌ها را بزمين زد و فرمود اف اف. من براى اينان امام و رهبر نباشم آيا نمى‌دانند كه همانا بايد سفيانى كشته شود.

شرح-

از مجلسى ره- قوله‌

«حين ظهرت المسودة»

يعنى ياران ابى مسلم خراسانى زيرا آن‌ها جامه سياه در بر داشتند.

قوله‌

«ما انا لهؤلاء بامام»

چون شتاب دارند و تسليم بامام خود نيستند و از شيعيان و پيروان او بيرونند.

قوله‌

«انما يقتل السفيانى»

يعنى نمى‌دانيد كه امام قائم آل محمد بايد سفيانى را بكشد و يا اينكه از علامات ظهور او قتل سفيانى است و هنوز سفيانى خروج نكرده و كشته نشده و چگونه خروج و جهاد براى ما روا است.

در بيان برخى خصائص آل پيغمبر و برخى احوال پيغمبر ص‌

٥١٠-

از ابى بصير گويد از امام صادق (ع) پرسيدم از تفسير قول خدا عز و جل (٣٦- النور) در خانه‌هائى كه خدا اجازه داده است برافراشته شوند- فرمود: مقصود از آن خانه‌هاى پيغمبرند (ص).

شرح-

از مجلسى ره- اين حديث دلالت دارد كه مقصود از بيوت بيوت صوريه است و برخى اخبار دلالت دارد كه مقصود بيوت معنويه است چنانچه اين تعبير در ميان عرب و عجم شايع است و اين خبر هم با آن منافات ندارد و من در بحار الانوار شرح مفصل آن را نگاشتم.