ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٤٠ - ٤٠١

شرح-

از مجلسى ره- «قوله‌

فرخص لهم في اشياء

» مانند اينكه نماز در سفر قصر مى‌شود و از فاقد الطهورين ساقط مى‌گردد و هم در حال حيض و نفاس و همچنان رخصت در ترك بسيارى از واجبات و اركان در حال ضرورت و ترس و كشتار و مانند رخصت در ترك روزه در سفر و بيمارى و پيرى و ترك حج و زكاة در صورت عدم استطاعت و ندارى ولى در هيچ حالى ترك ولايت روا نيست- پايان نقل از مجلسى ره.

من گويم- ولايت داراى سه معنى است:

١- دوستى ائمه از نظر اينكه بنده‌هاى درست و برگزيده خدايند.

٢- پيروى از دستورات ائمه در همه احكام و مقررات اسلاميه باعتبار اينكه ترجمان درست پيغمبرند در بيان احكام.

٣- همگامى با آنها در همه امور از عقائد و اعمال و اخلاق حسنه.

٤٠٠-

از ابى اسحاق جرجانى از امام صادق (ع) فرمود: راستى خدا عز و جل براى هر كه سلطنتى مقرر كرده موعد و مدتى بحساب شبها و روزها و سالها و ماهها مقرر فرموده است و اگر در ميان مردم بعدل و داد گرايند خدا عز و جل بمدبر فلك فرمان دهد تا آن را كند بگرداند و روزها و شبها و سالها و ماههاى آنان طولانى شود و اگر در ميان مردم بى‌داد كنند و ستم نمايند خدا تبارك و تعالى بمدبر فلك فرمايد تا زود آن را بچرخاند و شبها و روزها و سالها و ماههاى آنها كوتاه گردد و خداوند عز و جل بشماره سالها و ماههاى مقدر آنها وفا كرده است.

شرح-

از مجلسى «ره»- در حديث ١٥٧ همين مضمون گذشت (و در آنجا توجيهاتى براى حديث ذكر شده است).

احاديثى در اسرار خلقت‌

٤٠١-

از عرزمى گويد بهم راه امام صادق (ع) زير ميزاب (در پناه خانه كعبه) نشسته بودم و مردى با ديگرى مجادله ميكرد آن يك به رفيق خود مى‌گفت بخدا تو نمى‌دانى كه باد از چه سوى‌