ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٩٢ - ٤٦٩

٤٦٥-

در ضمن سفارشهاى رسول خدا (ص) بعلى (ع) است كه:

تنها سفر مكن زيرا شيطان با مسافر تنها است و اگر دو تن باشند از آن‌ها دورتر است اى على اگر مردى تنها سفر كند خود گمراهست و اگر بس دو كس باشند دو گمراه محسوبند و اگر سه باشند كاروانى محسوبند- گويد و روايت شده كه مسافرانى محسوبند.

٤٦٦-

از امام صادق (ع) فرمود در وصيت لقمان بپسرش اين بود كه:

پسر جانم در سفر شمشير و موزه و عمامه و چادر و مشك آب و سوزن و نخ و جوال دوز خود را همراه ببر و آنچه از دواء و دارو كه خود و همراهانت از آن سود ببريد در توشه خود جاى ده و با رفقايت همراهى كن مگر در نافرمانى خدا عز و جل.

٤٦٧-

فرمود رسول خدا (ص) فرموده است از شرافت مرد است كه توشه راه او خوب باشد.

٤٦٨-

فرمود: شيوه على بن الحسين (ع) اين بود كه هر گاه بسفر حج و عمره ميرفت از بهترين توشه‌ها با خود برميداشت از مانند بادام و شكر و قاووتهاى محمص و محلى.

٤٦٩-

از وليد بن صبيح از امام صادق (ع) كه روزى خدمت او رسيدم و چند پارچه جامه نزد من انداخت و فرمود:

اى وليد اينها را بهمان تاى خود تا كن من برابر آن حضرت بپاخاستم و امام صادق (ع) فرمود: