ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٦٤ - شرح

٥٢١-

از امام صادق (ع) فرمود راستى فرشته‌ها كه در آسمان نزديكند بيكى دو تا سه تا سركشى كنند كه فضل آل محمد را مذاكره مى‌نمايند و مى‌گويند آيا ننگريد كه اينان با كمى خود و فزونى دشمنان فضيلت آل محمد را بيان ميكنند، دسته ديگر از فرشته‌ها گويند اين فضل از خدا است كه بهر كه خواهد بدهد و خدا صاحب فضل بزرگ است.

٥٢٢-

از عمر بن حنظله كه امام صادق (ع) فرمود اى عمر بشيعه ما تحميل نكنيد و بار سنگين به دوش آن‌ها نگذاريد و با آنها مدارا كنيد زيرا مردم تحمل ندارند آنچه را شماها تحمل داريد.

شرح-

از مجلسى ره- قوله‌

«لا تحملوا على شيعتنا»

يعنى باوساط شيعه تكاليف شاقه در علم و عمل تحميل نكنيد بلكه بآرامى آنها را دعوت كنيد و بياموزيد زيرا آنها تاب علوم و اسرار و اعمال شما را ندارند و گفته شده است كه مقصود تشويق تقيه است يعنى با ترك تقيه مردم مخالف را به گردن شيعه ما سوار نكنيد و با مخالفان مدارا كنيد.

٥٢٣-

از حسين جمال از امام صادق (ع) در تفسير قول خدا تبارك و تعالى (٢٩- فصلت) پروردگارا بما بنما آن دو كسى كه ما را گمراه كردند از جن و انس تا آنها را زير گام خود نهيم و خرد كنيم و از پست‌ها باشند- فرمود مقصود همان دو تا است سپس فرمود آن فلانى يك شيطانى بود.

شرح-

از مجلسى ره- قوله «هما» يعنى ابو بكر و عمر و مقصود از فلان هم همان عمر است يعنى جنى كه در آيه ذكر شده همان عمر است و همانا او را جن ناميده زيرا شيطانى بوده يا باعتبار اينكه تخم شيطان بوده است و ولد الزنا بوده يا باعتبار اينكه در مكر و فريب‌كارى شيطان بوده است و باحتمال معنى دوم ممكنست كه مقصود از فلان ابا بكر باشد- پايان نقل از مجلسى ره.

من گويم- بلكه اولى حمل بر اين معنا است زيرا ابا بكر در مكر و فريب‌كارى استاد عمر بوده است.