ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥١ - ٣٠٠

امام صادق (ع) فرمود: راستش خير نام نهرى است در بهشت كه سرچشمه‌اش كوثر است و سر چشمه كوثر از ساق عرش است و منازل اوصياء و شيعيان آن‌ها بر دو كناره اين نهر است و در جوى بار آن دختركانى برآيند و هر زمانى يكى از آنها را از جاى خود برآرند ديگرى بجاى او برآيد و نامشان از اين نهر بازگرفته شده است و اينست معنى قول خدا (٧٠- الرحمن) در آن بهشت خيرات زيبائيند- و هر زمانى كه مردى بيار خود گويد جزاك اللَّه خيرا همانا مقصودش از آن اين منزل‌ها است كه خدا عز و جل آنها را براى برگزيده‌ها و خوبان از آفريده‌هاى خود آماده كرده است‌

شرح-

از مجلسى ره-

«ان خيرا نهر في الجنة»

ممكنست اصل بكار بردن اين كلمه از كسى باشد كه اين معنا را ميدانسته و اگر آنكه نداند آن را قصد نكند با آن منافات ندارد و ممكن است مقصود اين باشد كه معنى جزاء خير اينست و بحسب واقع بدان معنى منصرف مى‌شود و اگر چه متكلم هم بدان متوجه نباشد.

«قوله سمى»

در بيشتر نسخه‌ها چنين است و ظاهر اينست كه سمين باشد يعنى ناميده شدند آن دخترها باين نام و ممكنست سمى بصيغه معلوم باشد يعنى خداوند آن‌ها را بدين نام خوانده است در قول خود كه فرموده است‌

«خيرات حسان»

و ممكنست اشاره بكناره نهر باشد يعنى نهر باين نام خوانده شده براى اينكه آن دختركان را خدا باين نام خوانده است.

٢٩٩-

از امام صادق (ع) فرمود: راستى در بهشت نهرى است كه در جوى بارش حوريانى روئيده است و هر گاه مؤمن بيكى از اين حوريان گذر كند و از آن خوشش آيد آن را از بن ميكند و با خود ميبرد و خداى عز و جل بجاى آن حوريه ديگرى ميروياند.

حديث قباب‌

٣٠٠-

از ابى حمزه گويد امام باقر (ع) بمن فرمود: شبى بود و من نزد آن حضرت بودم و