ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٤٣ - ٤١١

٤٠٩-

عثمان بن احول گويد شنيدم ابو الحسن (ع) مى‌فرمود هيچ دوائى نيست مگر اينكه دردى را بجنبش مى‌آورد و هيچ چيز براى بدن سودمندتر از اين نيست كه از آنچه بدان نيازى نباشد دست باز دارند و امساك كنند.

٤١٠-

از امام صادق (ع) فرمود تب از سه چيز بيرون شود از رگ (از عرق كردن- خ) بوسيله مسهل و از شكم و بوسيله قى كردن.

مژده فرج به شيعه‌

٤١١-

از ابى المرهف از امام باقر (ع) فرمود گرد بر سركشى نشيند كه آن را برانگيزد (مضمون يك ضرب المثل عربيست) محاضير هلاك شدند گفتم قربانت محاضير كيانند؟ گفت آن‌ها كه شتاب زده‌اند (ميخواهند فورا حكومت حقه برپا شود).

هلا راستى آنان هرگز قصد سوء نكنند مگر بكسانى كه متعرض آن‌ها شوند (يعنى حكومت مخالف تنها متوجه حفظ خود است و كسى را كه براى خود خطرناك تشخيص دهد تعقيب كند) سپس فرمود اى ابا المرهف هلا راستى مخالفان براى شما توطئه بنيادكنى نچينند جز اينكه خدا عز و جل يك مانعى در راه اجراى آن جلو آن‌ها بياورد (و شماها را حفظ كند).

سپس امام باقر (ع) بر زمين كوبيد و سپس فرمود اى ابا المرهف گفتم لبيك فرمود آيا مردمى را در نظر آرى كه خود را براى خدا عز ذكره حبس كرده باشند و خدا براى آنها گشايشى ندهد؟ آرى بخدا كه هر آينه خدا براى آنها فرج و گشايشى دهد.