ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٥٩ - ٤٢٧

٤٢٥-

از امام باقر (ع) كه چون نوح (ع) هسته مى‌كاشت قومش بر او گذر كردند و باو خنديدند و او را مسخره كردند و ميگفتند حالا ديگر نشسته و درخت كار شده تا آنگاه كه نخله‌ها بلند شدند و بسيار پرفراز و پرزور بودند و آنها را بريد و تراشيد باو گفتند ديگر نشسته نجارى ميكند و آن‌ها را بهم پيوست و كشتى ساخت و قوم بازگذر كردند و باو خنديدند و او را مسخره كردند و ميگفتند در اين زمين خشك و بى‌آب ملاح و كشتى بان شده تا گاهى كك از آن فراغت يافت.

٤٢٦-

از امام صادق (ع) كه فرمود درازاى كشتى نوح هزار و دويست ذراع بود (ششصد ذرع شاه) و پهناى آن هشت صد ذراع بود و بلندى او بسوى آسمان هشتاد ذراع بود و ميان صفا و مروه سعى كرد و هفت بار بگرد خانه كعبه گرديد و سپس بر كوه جودى استوار شد.

٤٢٧-

از امام صادق (ع) فرمود نوح (ع) در كشتى خود هشت جفت از جان داران را حمل داد كه خداوند عز و جل فرموده است (١٤٣- الانعام) هشت جفت از گوسفند ميش دو رأس و از بز دو رأس و از شتر دو نفر و از گاو دو رأس- از گوسفند ميش دو جفت بودند يك جفت اهلى كه مردم پرورند و يك جفت وحشى كه در كوهستان باشد و شكار آن حلالست و از بز هم دو جفت يك جفت اهلى كه مردم‌پرورند و يك جفت ديگر آهوى بيابانى كه در دشت‌ها باشند و از شتر هم دو جفت شتر بختى كه‌