از مفضل بن مزيد از امام صادق (ع) گويد در دوران عبد اللَّه بن على به امام صادق (ع) گفتم اينان با هم اختلاف پيدا كردند، فرمود اين انديشه را از سر بدر كن همانا تباهى كارشان از آنجا آيد كه صلاحشان آغاز شده است و با ديد آمده.

شرح-

از مجلسى «ره»- قوله «عبد اللَّه بن على»- شايد مقصود عبد اللَّه بن محمد بن على بن عبد اللَّه بن عباس دومين خلفاء بنى عباس است كه بجد خود منسوب شده و عبد اللَّه بن على گفته شده است و آن همان منصور عباسى است.

قوله‌

«من حيث بدا صلاحهم»

يعنى چنانچه دولت آنان بدست مردى پديدار شد كه از سمت مشرق آمده بود كه آن عبارت از ابو مسلم خراسانى معروفست همچنين انقراض و زوال دولت آنان بدست مردى باشد كه از همين ناحيه آيد و آن هلاكو است پايان نقل از مجلسى ره.

هلاكو پسر قاآن بن چنگيز بود كه قسمت غربى فتوحات وسيعه چنگيز از پدر به او ارث رسيده بود و از خراسان تا حدود عراق را در زير تصرف داشت و با آخرين خليفه بنى عباس كه مستعصم است وارد نبرد شد و بر او غلبه كرد و او را كشت و حكومت ششصد ساله بنى عباس بر افتاد پايان نقل از مجلسى ره.

من گويم ابو مسلم بزرگترين سردار انقلابى تاريخ اسلامست وى جوانى بود نورس كه در سلك طرفداران جدى ضد انقلاب اموى درآمد و دعاة ابراهيم امام او را بخدمت وى رسانيدند و او بخوبى از استعداد و لياقت وى آگاه شد و هنوز بيش از بيست و دو سال نداشت كه فرمان سردارى انقلاب را بوى داد و او را مأمور كرد تا بخراسان رود و گروه ضد اموى را رهبرى كند و او انقلاب ضد اموى را از مرو خراسان آغاز كرد و بزودى شهر مرو را بتصرف آورد و كار او بالا گرفت و شهرستانها و استانهاى حكومت كهنه و فاسد بنى اميه كه در اين تاريخ بپيشوائى مروان حمار اداره ميشد يكى پس از ديگرى در برابر او سقوط كرد و بزودى خود را بكوفه رسانيد و آن را بتصرف آورد و عبد اللَّه سفاح را براى نخستين بار بخلافت نصب كرد و حكومت بنى عباس بوسيله او آغاز شد.

٢٥٨-

از بدر بن خليل ازدى گويد من نزد ابى جعفر (ع) نشسته بودم كه فرمود: دو نشانه پيش از ظهور امام قائم باشند كه از آنگاه كه آدم بزمين فرود آمده است نبوده‌اند:

١- خورشيد در نيمه ماه رمضان بگيرد.