ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٤٧ - شرح

شرح-

از مجلسى ره- قوله‌

«و من يقترف»

اين دنباله آيه مودتست مقصودم قول خدا است‌ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌ وَ مَنْ يَقْتَرِفْ‌ الآية از طرق خاصه و عامه روايت بسيار است كه صدر اين آيه در باره اهل بيت نازل شده است (و اخبار بسيارى نقل كرده كه مقصود از اقتراف حسنه همان دوستى خاندان پيغمبر (ص) است).

قوله «

و هو قول اللَّه‌

» يعنى مراد از حسنه در اين آيه نيز دوستى با اوصياء است يعنى در باره آن نازل شده كه فرد كامل حسنه است و شرط قبول حسنات ديگر است و گويا حسنه منحصر در آنست زيرا اگر آن نباشد حسنه‌اى نيست (و چند خبر آورده كه در آن‌ها حسنه بمودت اهل بيت تفسير شده است).

قوله‌

«اجر المودة»

يعنى مزدى كه همان مودتست و آنچه در اينجا ذكر كرده است بسيار وجه خوبيست و كامليست براى جمع ميان آياتى كه در باره اجر رسالت نازل شده است زيرا خدا در يك جا ميفرمايد (٢٣- الشورى) بگو من از شماها مزدى نخواهم جز دوستى خويشانم، و از آن فهميده شود كه دوستى مزد رسالتست.

و در جاى ديگر فرمايد (٤٧- سبأ) بگو هر مزدى من از شما خواستم از آن خود شما است يعنى مزدى كه از شما خواستم سودش بخود شماها برگردد و بدان هدايت شويد و از عذاب آخرت نجات يابيد.

و در جاى ديگر فرمايد (٥٧- الفرقان) مزد از شماها نخواهم جز هر كه خواهد بسوى خدا راهى پيش گيرد.

و از تفسير امام برآيد كه مقصود اينست كه من مزد رسالت را از كسى خواهم كه قول مرا بپذيرد و از من فرمان برد و راهى بسوى پروردگارش گيرد.

و در جاى ديگر فرمايد (٨٦- ص) بگو من از شماها مزدى نمى‌خواهم، و اين خطاب به كفار و منكران و منافقانست كه از آنها مزدى نخواسته چون رسالت او را نپذيرفته‌اند (تا آن كه گويد).

شيخ طبرسى در تفسير آية چهارم گفته است «من از شما نخواستم» يعنى در برابر تبليغ رسالت و قرآن و دعوت بدرگاه خداوند سبحان «مزدى» يعنى مالى كه بمن بدهيد و من از پيش خود اين قرآن را درنياوردم ..

قوله‌ أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى‌ اين آيه دنبال همان آيه مودتست كه فرمايد وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ أَمْ يَقُولُونَ‌.

بيضاوى گفته يعنى آيا بلكه مى‌گويند بخدا دروغ بسته است در دعوى نبوت و قرآن اگر خدا بخواهد بر دلت مهر نهد- اين براى استبعاد افتراء از مانند او است زيرا افترا از كسى شايد كه مهر بر دل دارد و از كسى كه بينا و با معرفتست نشايد ..

قوله‌

«و هو قول اللَّه عز و جل‌ وَ أَسَرُّوا النَّجْوى‌

يعنى اين آيه نازل شده است در باره اينان كه منافق بودند و منكر بودند امامت أمير المؤمنين از طرف رب العالمين باشد همانها كه هم پيمان شدند و تعهد كردند كه امر امامت را بامير المؤمنين (ع) برنگردانند و همين راز و ستم آنها بود كه گفتند على‌