آنگه تفسير كرد آن فاحشه را،گفت: أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجٰالَ ،شما خلوت مى‌كنى با مردان چنان كه با زنان كنند به قضاى شهوت. وَ تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ ،و ره مى‌زنى. وَ تَأْتُونَ فِي نٰادِيكُمُ الْمُنْكَرَ ،و در مجلسى كه نشسته باشى منكر مى‌كنى.

امّ هانى بنت ابي طالب گفت:از رسول-عليه السّلام-پرسيدم كه آن منكر چه بود كه ايشان كردندى؟گفت:بر راهها نشستندى و هريكى كاسه سنگ‌ريزه بر خود بنهادندى و هركه گذشتى [١]،سنگى به او مى‌انداختى،و رسول-عليه السّلام-گفت:

إيّاكم و الخذف فانّه لا ينكأ [٢]العدوّ و لا يصيب الصّيد و لكن يفقؤ [٣]العين و يكسر السنّ ،گفت:احتراز كنى از سنگ انداختن كه آن در دشمن اثر نكند و اصابت نكند،و لكن چشم بجهاند و دندان بشكند.

القاسم [٤]بن محمّد گفت:منكر آن بود كه ايشان بر يكديگر ضراط دادندى.

مجاهد گفت:در مجمع به حضور يكديگر مجامعه كردندى با غلامان.مكحول گفت:

ده خصلت كه در قوم لوط بود در اين امّت هست:يكى آن‌كه كندرو [٥]خاييدندى،و انگشت شكستن،و ايزار پاى [٦]گشادن،و سر انگشتان به حنا بستن،و شكنف [٧]باز گذاشتن [٨]،و كمان‌گروهه [٩]انداختن،و سنگ انداختن،و لواطه كردن،و بر يكديگر ضراط دادن،و صفير زدن.

فَمٰا كٰانَ جَوٰابَ قَوْمِهِ إِلاّٰ أَنْ قٰالُوا ائْتِنٰا بِعَذٰابِ اللّٰهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰادِقِينَ ، جواب قوم او اين بود كه گفتند:عذاب خداى به ما آر اگر از جملۀ راستگويانى.

قٰالَ رَبِّ انْصُرْنِي عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِينَ ،لوط گفت:بار خدايا!مرا نصرت و يارى ده بر اين جماعت مفسدان،يعنى قوم او.

[١] .آط:گزشتى.

[٢] .آط:لا ينكأ،آج،لب:لابتكاء.

[٣] .آج،لب،مش:تقفا،آز:تقف.

[٤] .مش:ابو القاسم،كا:قسم.

[٥] .مش،كا:كندر.

[٦] .آج،لب:ازار پاى.

[٧] .كذا در آط و آج و لب،كا:سكنى باز گذاشتن،آب،آز،مش،آل:ندارد.ظ:شكنف/شكنب،شكم.

[٨] .آط:گزاشتن.

[٩] .آج،لب:گروه.