روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٣٩ - ترجمه

باشد،صد شتر بدهد.او پسرش عبد اللّه به ضمان بداشت [١].

چون ابىّ خلف خواست كه به جنگ احد رود،عبد اللّه بن ابى بكر بيامد [٢]در او آويخت،گفت:رها نكنم تا ضمانى بندارى [٣]چنان كه مرا به ضمان بستدى از پدرم.

او پايندان بداشت [٤]و به احد رفت و مجروح شد و با مكّه آمد و از آن جراحت بمرد،و آن جراحت رسول كرده بود [٥]او بمرد سال نهم.اين قول بيشتر مفسّران است.

ابو سعيد خدرىّ گفت و مقاتل:روز بدر بود،چون مسلمانان ظفر يافتند بر مشركان،همان روز خبر آمد كه روميان غالب شدند بر پارسيان [٦]،مسلمانان شادمانه شدند به دو [٧]فتح.

شعبى گفت:مدّت به سر نيامد تا روميان ظفر يافتند بر پارسيان [٨]و ابو بكر گرو ببرد و مال خطر [٩]بستد-و اين پيش تحريم مراهنه بود.ابو بكر آن مال پيش رسول آورد،گفت:چه كنم اين را؟گفت:به صدقه بده.

امّا سبب غلبۀ روم بر پارس آن بود كه عكرمه گفت و جماعتى مفسّران كه:شهر براز [١٠]چون بر روم غالب شد و ولايت ايشان [١١]مى‌كند و مى‌سوخت تا به خليج رسيد.

روز مجلس [١٢]شراب بر [١٣]برادرش فرّخان نشسته بود بر عادت ايشان در ميان فرّخان گفت:من در خواب ديدم كه بر سرير كسرى نشسته بودمى.

آن [١٤]سخن نقل كردند به كسرى،كسرى نامه نبشت [١٥]به شهر براز كه:چون اين نامه به تو رسد،در حال برادرت فرّخان را بگير و گردن بزن و سرش پيش من فرست.او نامه نبشت [١٦]و گفت:ايّها الملك!فرّخان مردى شجاع و به كار آمده است، و مادر زمين دشمنيم،و از مردى چون او گزير نيست،تعجيل مفرماى كه او در دست