روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٨٦ - ترجمه
جز خداى تعالى هيچ دوست و نه يارىدهنده.
و آنان كه كافر شدند به نشانههاى خدا و ديدار او و فرارسيدن با پيش او [١]،ايشانند كه نوميد شدند از رحمت من،و ايشانند كه ايشان راست عذابى دردناك.
نبود [٢]جواب قوم او مگرآنكه گفتند بكشيد [٣]يا بسوزيد [٤]او را،پس برهانيد او را خداى از آتش،بهدرستى كه در آن نشانههاست گروهى را كه ايمان آورند.
گفت ابراهيم بهدرستى كه فراگرفتيد شما از فرود خداى-عزّ و جلّ- بتانى را تا دوستى باشد ميان شما اندر زندگانى دنيا،پس روز قيامت كافر مىشود [٥]برخى [٦]از شما به برخى [٧]،و نفرين مىكند برخى [٨]از شما برخى [٩]را،و جايگاه شما آتش دوزخ بود،و نباشد شما را از يارىكنندگان.
پس ايمان آورد به ابراهيم،لوط-عليه السّلام-و گفت كه:من هجرتكنندهام [١٠]سوى خداوند من،بهدرستى كه او بىهمتا و با حكمت است.
و بخشيديم [١١]او را،يعنى ابراهيم را، اسحاق و يعقوب،و كرديم اندر فرزندان او پيغامبرى و كتاب،و بداديم او را مزد او در دنيا،و بهدرستى كه او در آن جهان از نيكان است.
[١] .آط،آج،لب:جزاى او،آب،مش:لقاى او.
[٢] .آب،مش:پس نبود.
[٣] .آط:بكشى/بكشيد.
[٤] .آط:بسوزى/بسوزيد.
[٥] .آب،مش:كافر شوند.
[٩] [٨] [٧] [٦] .آط،آج،لب:بهرى،آب،مش:بعضى.
[١٠] .آط،آج،لب:من مىروم.
[١١] .آط،آج،لب:و بداديم.