برنجانند او را [١]در خداى كند [٢]فتنه مردمان چون عذاب خداى،و اگر آيد [٣]يارى از خداى تو،گويند ما بوديم با شما،و نيست [٤]خداى داناتر به آنچه در دلهاى جهانيان است؟ و داند خداى آنان را [٥]كه ايمان آورند [٦]،و داند منافقان را.

و گفتند آنان كه كافر شدند [٧]آنان را كه ايمان آوردند:پسر وى [٨]كنى ره ما را،و ما برگيريم [٩]گناهان شما [١٠]،و نيستند ايشان برگيرنده [١١]از گناهانشان از چيزى،ايشان دروغ‌زنان[اند] [١٢].

و برگيرند [١٣]بارهاى خود و بارها با بارهاى گران خود [١٤]،و بپرسند ايشان را روز قيامت از آنچه فرا بافته بودند.

و بفرستاديم نوح را به قومش درنگ كرد در ايشان هزار سال الّا پنجاه سال،بگرفت ايشان را طوفان،و ايشان ظالم بودند.

برهانيديم او را و اصحاب كشتى [١٥]،و كرديم او را دليلى عالميان را.

و ابراهيم چون گفت قومش را:بپرستى خداى را و بترسى از او،آن بهتر است شما را

[١] .آب:چون ايذا رسيد به او.

[٢] .آب،مش:در راه خداى گردانيد.

[٣] .آب،مش:آمد.

[٤] .آب،آج،لب،مش:آيا نيست.

[٥] .آط:آن را،به قياس با نسخه آب تصحيح شد.

[٦] .آب،آج،لب:آوردند،مش:آورده‌اند.

[٧] .آب،آج،لب،مش+مر.

[٨] .آج،لب،مش:پيروى.

[٩] .آب،مش:برداريم.

[١٠] .آب،آج،لب،مش+را.

[١١] .آب،مش:بردارندگان.

[١٢] .آط:ندارد،از آب افزوده شد.

[١٣] .آب،مش:هرآينه بر مى‌دارند.

[١٤] .آج،لب:ايشان.

[١٥] .آب،مش+را.