روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٤٩ - ترجمه

و از زين العابدين روايت كردند كه او گفت:

الحمد للّه الّذي لم يجعل للفاجر علىّ يدا كيلا يرزقه في قلبي مودّة فانّ مودّة الفجّار تجرّ الى [١]النّار ،گفت:سپاس آن خداى را كه هيچ كافر را بر من دست نعمت نكرد تا او را در دل من دوستى نباشد [٢]كه دوستى كافران مردم را به دوزخ برد.

پس كدام عاقل و مسلمان روا دارد كه بر پيغامبر [٣]اين گمان برد كه او دوستدار كافران بود؟و اجماع امّت است كه از او مستعمل‌تر [٤]مكارم اخلاق را كس نبود فضلا عن أداء الواجبات و ما هو اصل من اصول الدّين،و ركن من اركان الاسلام،و هو التّبرّي من اعداء اللّه.

امّا اخبارى كه دليل است بر ايمان او از طريق خاصّه و عامّه،بيش از آن است كه در عدد آيد.

و روايت كرده‌اند از سلاّم بن المستنير از [٥]باقر-عليه السّلام-از پدرش از پدرانش كه گفت،جبريل-عليه السّلام-بيامد و رسول را گفت:

انّ اللّه-عزّ و جلّ حرّم على النّار صلبا حملك،و بطنا حملك،و ثديا ارضعك،و حجرا كفلك ،گفت:خداى -عزّ و جلّ-به حرام كرد بر آتش پشتى كه تو را فرود آورد،و شكمى كه تو را بر گرفت، و پستانى كه تو را شير داد،و كنارى كه تو را پرورد و كفالت كرد.

آنگه گفت:آن [٦]صلب كه [٧]فرود آورد عبد اللّه عبد المطّلب [٨]بود،و آن [٩]شكم كه او را بر گرفت آمنه بنت وهب بود،و امّا آن پستانى كه او را شير داد حليمه بنت ذؤيب بود،و امّا آن كنارى كه او را بپرورد و كفالت كرد ابو طالب بن عبد المطّلب بود.و اين خبر از طريقى ديگر روايت كردند از [١٠]صادق-عليه السّلام.و در تفسير حجر كفلك گفتند [١١]:آن كنارى كه وى را كفالت كرد ابو طالب بود و فاطمه بنت اسد.