نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٢٧٠ - ٣ ولايت

خويشاوندان نمى‌خواهم.»[١] بدين گونه خدا دوستى على و آل او را پاداش رسالت پيامبر قرار داده است‌[٢].

در جمع ميان صحاح سته از ابن عباس روايت شده كه پيامبر فرمود: «خدا را به سبب نعمتهايى كه با آن به شما غذا مى‌دهد، و از آن رو كه شايسته مهر است، دوست بداريد و مرا به دوستى خدا دوست بداريد و خاندانم را به دوستى من»[٣] در مناقب خوارزمى از ابو ذر روايت شده كه پيامبر فرمود: «هر كه در مسأله خلافت پس از من با على ستيزه كند كافر است و با خدا و پيامبر او به جنگ برخاسته است.»[٤] همچنين از او، از معاويه بن وحيد، به خط قشيرى روايت شده است: «شنيدم پيامبر به على مى‌فرمود: اى على هر كه بر خصومت تو بميرد، بدون هيچ اهميتى، يهودى يا مسيحى خواهد مرد.»[٥] از او از انس بن مالك روايت كرده است كه پيامبر به على گفت: «هر كه با دشمنى تو گمان دوستى مرا دارد، دروغگو است.»[٦] از ابو هريره روايت شده است كه پيامبر، على، حسن، حسين و فاطمه را ديد و فرمود: «من جنگ خواه كسى هستم كه با شما بجنگد و سلامت طلب آنكه با شما از در سلامت درآيد.»[٧]

[١]. شورى: ٢٣.

[٢]. به تفسير آيه در بحث آيات قرآنى مرجعه شود.

[٣]. التاج الجامع للاصول، ج ٣، ص ٣٤٩، الصواعق المحرقه، ص ١٠٢.

[٤]. بحر المناقب به نقل از احقاق الحق، ج ٧، ص ٣٣٠، ابن مغازلى در المناقب، ص ٤٥، كنوز الحقائق، ص ١٥٦، ينابيع المودة، ص ١٨١، پيامبر فرمود:« هر كس با على بر سر خلافت جنگيد، او را بكشيد هر كه باشد مهم نيست» صاحب ينابيع گفته است كه اين حديث را ديلمى آورده است.

[٥]. ابن مغازلى در المناقب، ص ٥٠، ميزان الاعتدال، ج ٣، ص ١٥١، ينابيع المودة، ص ٢٥١ و ٢٥٧.

[٦]. متقى در كنز العمال، ج ٦، ص ٣٩٥، ابن مغازلى در المناقب، ص ٥١، حافظ ذهبى در ميزان الاعتدال.

[٧]. مسند احمد، ج ٢، ص ٤٢٤، ذخائر العقبى ص ٢٥، التاج الجامع للاصول، ج ٣، ص ٣٥٠، اسد الغابه، ج ٥، ص ٥٢٣، الصواعق المحرقه، ص ١١٢.