نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٢٦٩ - ٣ ولايت

پيامبر خدا فرمود: «اگر همه مردم على را دوست مى‌داشتند خداوند جهنم را نمى‌آفريد»[١] و فرمود: «دوستى على حسنه‌اى است كه با داشتن آن، سيئه زيانى نمى‌رساند و دشمنى على سيئه‌اى است كه با وجود آن حسنه سودى ندارد.»[٢] مردى به سلمان گفت: چرا دوستى تو نسبت به على شديد است؟ پاسخ داد:

شنيدم كه پيامبر خدا مى‌گفت: «هر كه على را دوست بدارد مرا دوست داشته است و هر كه با او دشمنى كند مرا دشمن گرفته است.»[٣] از ابن عمر در كتاب مناقب خطيب خوارزم روايت شده كه پيامبر فرمود: «هر كه على را دوست بدارد خداوند نماز و روزه و قيام و دعاى او را مى‌پذيرد، آگاه باشيد كه هر كس دوستدار على باشد خدايش به هر رگى كه در تن دارد، شهرى در بهشت بخشد. آگاه باشيد كه دوستدار آل محمّد از حساب و ميزان و صراط در امان است.

بدانيد هر كه بر محبت آل محمّد بميرد من كفيل همنشين ساختن او با پيامبران در بهشت هستم. بدانيد كه هر كه آل محمّد را دشمن بدارد در قيامت ميان دو چشمش نوشته‌اى خواهد بود كه اين از رحمت خدا بى‌بهره است.»[٤] روايات در اين باب بيش از حد شمار است و آيات قرآن نيز بر اين معنا دلالت دارد. خداوند مى‌فرمايد: «بگو بر اين رسالت مزدى از شما جز دوست داشتن‌

[١]. ينابيع المودة، ص ٩١، ١٢٥، ٢٧، ٢٥١، به اسانيد فراوان از جمله: از عبد اللَّه بن مسعود و عمر بن خطاب و ديلمى در فردوس الاخبار.

[٢]. كنوز الحقائق، طبع بولاق مصر، ص ٥٣، ٥٧، ٦٧، ينابيع المودة، ص ١٩.

[٣]. كنز العمال، ج ٦، ص ١٥٧ و ١٥٨، كنوز الحقائق، ص ١٨٨، مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٣٢، الرياض النضره ج ٢ ص ١٦٦.

[٤]. مناقب الخوارزمى، ص ٤٣ و در مقتل خوارزمى، ص ٤٠، لسان الميزان، ج ٥، ص ٦٢، ينابيع المودة، ص ٨٦ و ١١٣، ذخاير العقبى، ص ٧١.