نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ١٩٤ - ٦ آيه مباهله

______________________________
عبد اللَّه بن عباس و ديگران وارد شده است: رسول خدا ٦ در روز مباهله دست على، حسن و حسين را گرفت و فاطمه ٨ پشت سر ايشان جاى داشت. سپس حضرت فرمود: اينان پسران، جانها و زنان ما هستند شما نيز جانها و زنانتان را بياوريد، سپس به درگاه حق نيايش و زارى مى‌كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان مى‌نهيم.» از جمله مأخذ حديث: صحيح مسلم، ج ٢، ص ١٠٨، باب فضايل على ٧، الصواعق المحرقه ص ٩٣، مسند احمد ج ١، ص ١٨٥، صحيح الترمذى، ج ٢، ص ٦٦، مستدرك الحاكم ج ٣، ص ١٥٠، سنن البيهقى، ج ٧، ص ٧٣ و تفسير الطبرى، ج ٣، ص ٢١٣.

در تفسير بيضاوى، ج ٢، ص ٣٢، پس از بيان آوردن اصحاب كساء به مباهله مى‌نويسد: «اسقف مسيحيان گفت: اى گروه مسيحى، من چهره‌هايى را مى‌بينم كه اگر از خدا بخواهند كوه را از جا بركند، پروردگار چنين خواهد كرد، مباهله نكنيد كه هلاك خواهيد شد ...» فخر رازى در تفسير خود ج ٨، ص ٨٠ و كشاف، ج ١، ص ١٩٣ نيز اين مطلب را روايت كرده‌اند.

اهل قبله به جملگى اجماع كرده‌اند كه پيامبر هيچ يك از همسران خود را براى مباهله فرا نخواند با آنكه در ميانشان بانوى والامقامى چون ام هانى و ديگران، بودند. نيز جز پاره تن خويش زهراء هيچ زنى از همسران خلفا، مهاجران و انصار را دعوت نكرد. بر همين طريق از پسران و مردان نيز جز حسن و حسين و على : كسى را فرا نخواند با آنكه خليفگان، مهاجران و انصار حضور داشتند. عمل پيامبر نهايت بزرگداشت آن سروران و برگزيدگان خدا و رسول بود و اين مقام پاكان و نيكان است كه اللَّه جز به ايشان هيچ مؤمنى را بهره نكرده است. گزينش آنها از اين بود كه در ميان زنان و پسران كسى كه شرايط هدايت را در خود گرد آورد وجود نداشت مگر صديقه طاهره ٣ و دو چشم پيامبر، حسن و حسين ٧؛ همانسان كه از مردان كسى جز على ٧ نبود كه در شايستگى هدايت امت چون شخص و جان پيامبر باشد، از اين رو زمخشرى در تفسير آيه (كشاف، ج ١، ص ١٩٣) مى‌گويد: نيرومندترين استدلال در فضيلت اصحاب كساء همين آيه است. اين حجر نيز همين مطلب را باز گفته و آن را پذيرفته است. (الصواعق ص ٩٣).

اين فضيلت، نص قاطع و دليل بى‌پاسخى است كه حسن و حسين ٧ پسران رسول خدا ٦ بودند همچنان كه بر اين حقيقت قرآنى روايات متواترى نيز وجود دارد. فخر رازى در تفسير خود (ج ٨، ص ٨١).