نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٣١ - آثار علامه در علم حديث

سيد را بسيار ستوده است و مى‌نمايد كه پرسشگر مسائل خود را به سال ٧١٧ در خانه علّامه در حله از او پرسيده است. در برخى از نسخه‌هاى كتاب، اجازه مفصّل براى سيد مهنا نيز آمده است.

١٨- حاشيه التلخيص، حاشيه‌اى بر كتاب تلخيص الاحكام علّامه كه شايد تلخيص المرام في معرفه الاحكام باشد. صاحب معالم در مسأله جواز طهارت به آب مضاف از آن نقل قول كرده است. و آن را اثرى غير مشهور كه نزد او موجود بوده خوانده است.

حاشيه از عبارات فراتر نرفته و علّامه در آن تنها به ذكر موارد خلاف پرداخته و از دليل چشم پوشيده است.

١٩- المعتمد في الفقه، ذريعه از رياض نقل كرده است: «نسخه‌اى از خلاصه» را در سارى مازندران ديدم كه بر آن بلاغاتى به خط علّامه و در حاشيه به خط دانشمندى (شايد يكى از شاگردان علّامه) وجود داشت و كتاب «المعتمد في الفقه» را به علّامه نسبت داده بودند. سپس صاحب ذريعه آورده است: «شيخ ابو العباس احمد بن فهد حلى در «المهذب البارع» از كتاب المعتمد بسيار نقل كرده است. نيز در حاشيه نسخه «قواعد» علّامه كه در سال ١٠٩٠ ه نوشته شده، برخى از فروع از كتاب معتمد نقل شده است.

آثار علّامه در علم حديث‌

١- استقصاء الاعتبار في تحقيق معانى الاخبار، علّامه گفته است: «هر حديثى كه به ما رسيده است در اين كتاب آورده‌ايم و در باب هر حديث به پژوهش صحت يا ابطال سند و محكم يا متشابه بودن متن پرداخته‌ايم. نيز مباحث اصولى، ادبى، احكام شرعى و نكات ديگرى را كه از متن بدست مى‌آيد، بيان داشته‌ايم. اين كتاب بيمانند است ...» نيز در مسأله نيم خورده حيوان حرام گوشت در كتاب المختلف پس از گفتار