نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٢٤٤ - ١ ايمان

گونه ديگرى از فضايل مربوط به بعد از ولادت امير المؤمنين است و آنها بر سه دسته‌اند: فضيلتهاى نفسانى، بدنى و خارجى.

برتريهاى نفسانى حضرت‌

عبارتند از:

١. ايمان‌[١]

: اسلام و ايمان به شمشير على پا گرفت و استوار گشت‌[٢] و اصول و فروع آن‌

[١]. پيشى گرفتن امير المؤمنين در اسلام و ايمان بر همه مردم، به تواتر از پيامبر نقل شده از جمله: اسد الغابه ج ٤ ص ١٦ و ج ٥، ص ٥٢٠، الاصابه و در حاشيه آن الاستيعاب، ج ٢، ص ٥٠٧ و ج ٣، ص ٢٧ و ج ٥، ص ١٧٠ و ١٧١، فيض القدير، ج ٤، ص ٣٥٨، الرياض النضره، ج ٢، ص ٢٨٧.

[٢]. رسول خدا فرمود:« ضربه على در جنگ خندق از عباد ثقلين برتر است» و در بيشتر روايات:« برتر از اعمال امت من تا قيامت» بنگريد به: المواقف طبع اسلامبول، ص ٦١٧، نهايه العقول في درايه الاصول فخر رازى، خطى، ص ١١٤، احقاق الحق، ج ٦، ص ٥، تاريخ آل محمّد بهجت افندى، ص ٧١، مستدرك الحاكم و گزيده آن ج ٣، ص ٣٢، تاريخ بغداد، ج ١٣، ص ١٩ و ينابيع المودة، ص ٩٥ و ١٣٧.

در ذخاير العقبى، ص ١٩٢، آمده است:« پيامبر به بانگ بلند فرمود: اى مسلمانان اين مرد برادر، پسر عمو، داماد و گوشت و خون من است. او پدر سروران اهل بهشت، حسن و حسين است؛ غم‌زداى من و شير و شمشير خداست. بر آنكه دشمنش دارد لعنت خدا و نفرين لعنت‌كنندگان. خدا از دشمن على بيزار است و من نيز. هر كه خواهد خدا و رسولش از او دورى جويند از على دورى جويد. الا حاضران به غايبان برسانند.

آنگاه پيامبر فرمود: اى على بنشين كه خدايت تو را شناساند.» اين روايت را ابو سعيد در شرف النبوة آورده است.

ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه، ج ٤، ص ٤٤٤، مى‌گويد:« نبرد على ٧ با عمرو بن عبد ودّ در جنگ خندق، برتر از آن است كه بتوان برترش ناميد و بزرگتر از اينكه آن را بزرگ گويند. حق سخنى است كه شيخ ما ابو الهذيل گفت كه پرسشگرى از او پرسيد: به نزد خدا ابو بكر گرامى‌تر است يا على؟ پاسخ داد: برادر زاده، به پروردگار سوگند كه پيكار على با عمرو در جنگ خندق با كردارهاى نيك همه مهاجران و انصار پهلو مى‌زند و بر آنها فزونى مى‌يابد چه رسد به ابو بكر.».