گونه دوم فضايل مربوط به ولادت امام است. على ٧ در روز جمعه سيزدهم ماه رجب، در سال سى‌ام پيش از عام الفيل در كعبه متولد شد. نه پيش و نه پس از آن سرور كسى در كعبه به دنيا نيامد[٢].

پيامبر ٦ در آن زمان سى ساله بود و على را بسيار دوست مى‌داشت و به مادر آن حضرت (فاطمه دختر اسد) فرمود: گهواره او را نزديك بستر من قرار ده. بيشتر تربيت على ٧ بدست پيامبر بود. رسول خدا على را شستشو مى‌داد و به او شير مى‌نوشاند. در هنگام خواب گهواره‌اش را حركت مى‌داد و در بيدارى با او سخن مى‌گفت. على را بر سينه و گردن مى‌نهاد و مى‌گفت: «اين برادر، ولى، ياور، وصى، داماد، گنجينه، پناهگاه، امين وصيت و جانشين من است.» پيامبر پيوسته او را در آغوش مى‌گرفت و در كوهها، دره‌ها و بيابانهاى مكه مى‌گشت. روايت اين مطالب از سوى جمهور در كتاب بشارة المصطفى آمده است‌[٣].

[١]. المناقب به سند نويسنده از اعمش، از ابى وائل از ابن مسعود، ينابيع المودة ص ١١، مستدرك حاكم، ج ٣، ص ١٤١.

[٢]. حاكم در مستدرك( ج ٣، ص ٤٨٣) مى‌گويد: احاديث متواتر رسيده است كه فاطمه دختر اسد، امير مؤمنان على بن ابى طالب را درون كعبه بدنيا آورد. حافظ كنجى شافعى در كفايه الطالب( ص ٤٠٧) مى‌گويد: پيش از على ٧ و پس از او هيچ كودكى در بيت اللَّه الحرام به دنيا نيامده بود و نيامد و اين رويداد به سبب بزرگداشت و ارج نهادن به امير المؤمنين بود.

اين ماجرا در الفصول المهمه، ص ١٢، نور الابصار، ص ٧٦، كنوز الحقائق، ص ١٨٨، اسد الغابه، ج ٤، ص ٣١، آمده است و با نشانى اخير حديثى از پيامبر نقل شد كه حضرتش فرمود: اى على تو به منزله كعبه‌اى كه به زيارت و طوافش مى‌روند ولى او به زيارت و طواف كسى نمى‌رود.

[٣]. روايت را حسن بن مولوى دهلوى هندى( متوفى ١٣٠٠) در كتاب خود: تجهيز الجيش( مخطوط) آورده است، نيز: احقاق الحق، ج ٥، ص ٥٦ و بحار الانوار، ج ٣٥، ص ٩. در اين باب روايات فراوانى وجود دارد از. جمله: ذخاير العقبى ص ٨٦، السيره الحلبيه، ج ١، ص ٢٦٨، و در حاشيه آن سيره زينى دحلان ص ١٧٦ و ٢٦٩، شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ج ٣ ص ٢٥٠، مسند احمد ج ٤ ص ٤٣٧، تهذيب التهذيب ج ٣ ص ١٠٦، حليه الاولياء ج ١ ص ٦٦، لسان الميزان ج ٦ ص ١١٤.