ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٤ - ٣٤١

قوله تعالى‌ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا وجه گم راهتر بودن اينست كه چهارپايان معذورند براى اينكه قابليت و شعور ندارند و مردم گم‌راه عمدا خود را بمقام آن‌ها تنزل دادند و بهائم راه سود و زيان خود را الهام گرفتند و در آن منحرف نشوند و گم‌راهان بشر بسود و زيان خود بى‌اعتنا باشند.

٣٤٠-

از حنان بن سدير از پدرش گويد: از امام باقر (ع) پرسيدم از آن دو در پاسخ فرمود:

اى ابا الفضل در باره آن‌ها از من چه پرسشى دارى؟ بخدا هرگز كسى از ماها نمرده است جز اينكه بر آن‌ها خشمناك بوده و امروزه كسى از ما زنده نيست جز اينكه بر آن دو خشمنده است سالخورده ما خردسالان را بدان سفارش دهند راستى كه آنها بحق ما ستم كردند و غنيمت ما را دريغ داشتند و نخست كسى بودند كه بگردن ما سوار شدند و در محيط اسلام آشوبى بر ما منفجر ساختند كه هر گز باز نايستد تا قائم ما ظهور كند يا سخنگوى ما بسخن درآيد.

سپس فرمود بخدا سوگند اگر قائم ما ظهور كند و [يا] سخنگوى ما بسخن درآيد آنچه از كارهاى زشت آن‌ها نهان است فاش سازد و آنچه ظاهرسازى كرده‌اند نهان كند بخدا سوگند هيچ گرفتارى و واقعه‌اى بر سر ما خاندان نچرخد جز اينكه آنها از نخست پى ريزى كرده‌اند و بنياد آن نهاده‌اند لعنت خدا و فرشته‌ها و همه مردم بر آن‌ها باد.

در ارتداد مردم پس از رسول خدا- ص)

٣٤١-

حنان از پدرش از امام باقر (ع) فرمود همه مردم بعد از پيغمبر اهل رده بودند جز سه كس، من گفتم آن سه كس كه بودند؟ در پاسخ فرمود مقداد بن اسود و ابو ذر غفارى و سلمان فارسى رحمة اللَّه و بركاته عليهم سپس اندكى مردم ديگر هم پس از مدت كمى معرفت پيدا كردند، فرمود: هم-