ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٨٨ - ٥٤٧

تا در فكر آن برپا شوى و بنشينى و بخوابى و بخورى و نماز بخوانى و خوب فكر و حكمت خود را در باره مورد مشورت بكار بندى زيرا هر كه نصيحت و خيرخواهى بيغرض در باره كسى كه از او مشورت كرده و نظر خواسته نكند خدا تبارك و تعالى رأى او را سلب كند و امانت (عقل) را از او بستاند و هر گاه ديدى رفيقانت راه ميروند با آنها برو و هر گاه ديدى كارى ميكنند با آنها همكارى كن و هر گاه صدقه و اعانه و وامى دادند با آنها شركت كن و از آنكه از تو سالمندتر است شنوائى كن و هر گاه بتو فرمانى دادند و از تو پرسشى كردند بگو بچشم و مگو نه، زيرا كلمه، نه، درماندگى و پستى است و هر گاه در باره راه خود سرگردان شديد و راه را گم كرديد بار بزمين نهيد و منزل كنيد و هر گاه در مقصد خود دچار ترديد و نگرانى شديد توقف كنيد و با هم مشورت كنيد و هر گاه يك نفر را ديديد از او تنها راه خود را مپرسيد و از او رهنمائى مجوئيد.

زيرا در بيابان پهناور يك شخص شك‌آور است شايد كه او جاسوس دزدان باشد يا او شيطانى باشد كه خواهد شما را سرگردان كند و از دو شخص هم در حذر باشيد مگر آنكه بچشم خود نشانه‌هاى راستى و درستى در آنها بنگريد كه من نمى‌نگرم راستى مرد خردمند چون چيزى را بديده خود بيند درستى را تشخيص تواند داد و حاضر در امر ببيند آنچه را غايب نبيند.

پسر جانم چون وقت نمازى رسد براى چيزى آن را پس مينداز نماز را بخوان و راحت شو زيرا كه نماز واميست و بايد پرداخت، نماز را بجماعت بخوان گرچه بر نوك پيكانى باشد (يعنى جاى ناهموارى باشد) بر پشت مركب سوارى خود خواب مكن كه اين كار او را بزودى دچار زخم پشت كند و اين كار كار حكمت‌مداران نيست مگر اينكه در محمل و كجاوه باشى و بتوانى دراز بكشى و مفاصل و بندهاى خود را آزاد سازى.