عمير پرچم‌دار رسول خدا (ص) كشته شد و سعد بن عباده پرچم انصار را بدست گرفت و رسول خدا (ص) زير آن ايستاد و اصحابش گرد او را گرفتند و پرچم مهاجرين در پايان آن روز بدست روم يكى از بنى عبد الدار سپرده شد و پرچم اوس بدست اسيد بن حضير بود و مدتى با مشركان درآويختند و در هم ريختند و جنگ تن بتن كردند و مشركان شعار يا للعزى و يا للهبل بلند كردند و بخدا كه ما را در فشار دردناكى گزاردند و كشتار بنيان‌كنى از ما نمودند و به رسول خدا (ص) دست يافتند و آن ضربتها را باو زدند و بحق آن كه وى را براستى مبعوث كرده يك وجب از جاى خود عقب نرفت و ماننده كوه برابر دشمن ايستاده بود و اصحاب او يك بار باو پناه مى‌بردند و يك بار ديگر متفرق مى‌شدند و آن دسته از مردانى كه با رسول خدا (ص) پاى برجا ماندند چهارده كس بودند هفت تن از مهاجران و هفت تن از انصار مهاجران بدين شرح بودند:

١- على ٢- ابو بكر ٣- عبد الرحمن بن عوف ٤- سعد بن ابى وقاص ٥- طلحة بن عبيد اللَّه ٧- ابو عبيدة بن جراح ٨- زبير بن عوام و شماره انصار اين است:

١- حباب بن منذر ٢- ابو دجانه ٣- عاصم بن ثابت ٤- حرث بن صمه ٥- سهل بن حنيف ٦- سعد بن معاذ ٧- اسيد بن حضير.

واقدى گويد روايت شده كه سعد بن عباده و محمد بن مسلمه در آن روز بر جاى ماندند و پايدارى كردند و نگريختند و در اين روايت اين دو تن بجاى سعد بن معاذ و اسيد بن حضير آمده‌اند.

واقدى گويد در آن روز هشت تن با پيغمبر بپايدارى تا مرگ بيعت كردند سه تن از مهاجران و ٥ تن از انصار از مهاجران على (ع) بود و طلحه و زبير و از انصار ابو دجانه و حارث بن صمه و حباب بن منذر و عاصم بن ثابت و سهل بن حنيف.

گويد و از اين هشت در آن روز كسى كشته نشد ولى باقى مسلمانان همه گريختند و رسول خدا (ص) در دنبال آنان فرياد ميكشيد تا جمعى از آن‌ها بمحل مهراس رسيدند.

واقدى گويد در حديث عتبة بن خبيره از يعقوب بن عمرو بن قتاده است كه در آن روز سى تن برابر پيغمبر (ص) پايدارى كردند و هر كدام مى‌گفتند چهره من سپر چهره‌ات باد و جانم سپر جانت و درود اميدوار من بر تو باد.

من گويم در باره عمر اختلاف است كه در آن روز گريخته يا نه با اينكه راويان اتفاق دارند بر اينكه عثمان گريخته است.

واقدى گويد عمر هم گريخت ولى محمد بن اسحق و بلاذرى گويند پايدارى كرد و نگريخت و راويان اهل حديث اتفاق دارند كه ابو بكر نگريخت و با آن‌ها كه پايدارى كردند بجا ماند و اگر چه قتل و قتالى از او بيان نشده و خود پايدارى هم حكم جهاد را دارد.

و اما در روايات شيعه است كه همه گريختند جز على و طلحه و زبير و ابو دجانه و سهل بن حنيف و عاصم بن ثابت و برخى شيعه نقل كنند كه ١٤ كس با پيغمبر ماندند ولى ابو بكر و عمر را ميان آن‌ها نشمردند و بسيارى از اصحاب حديث نقل كرده‌اند كه عثمان بعد از روز سوم خدمت پيغمبر (ص) رسيد و آن حضرت از او پرسيد تا كجا رسيدى؟ در پاسخ گفت تا اعوص و پيغمبر (ص) باو پاسخ تعرض آميزى داد تا اينجا كلام ابن ابى الحديد است.

و عجب اينست كه وى در اينجا نقل كرده است كه روات اتفاق دارند بر اينكه أبو بكر نگريخته‌