ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٢٧ - ٣٩٣

به او گفته شود چه كسى براى تو گواهى ميدهد؟

در پاسخ گويد محمد بن عبد اللَّه- فرمود نوح (ع) برآيد و مردم را زير گام گيرد تا خود را بمحمد (ص) رساند كه بر سر تلى از مشك است و على (ع) هم همراه او است و اينست معنى قول خدا تعالى (٢٧- الملك) پس چون او را نزديك بينند سيه‌گون گردد چهره آن كسانى كه كفر ورزيدند.

نوح (ع) رو به محمد (ص)- اى محمد راستى خدا تبارك و تعالى از من پرسيد كه تبليغ رسالت كردى؟ گفتم آرى، پس فرمود: چه كسى براى تو گواهى ميدهد؟ گفتم محمد.

محمد (ص) رو بجعفر و حمزه- برويد و براى او گواهى دهيد كه او تبليغ رسالت كرده است.

امام صادق (ع) فرمود: پس جعفر و حمزه هر دوان همان گواهان براى پيغمبرانند بدان چه تبليغ كرده‌اند.

من گفتم: قربانت پس على (ع) كجا است؟ فرمود: مقام و منزلت او از اين بالاتر است.

شرح-

از مجلسى ره- قوله تعالى‌ رَأَوْهُ زُلْفَةً مفسران گفته‌اند ضمير بوعد برگردد در آيه پيش كه فرمايد: ميگويند: چه زمانى است اين وعده؟ يعنى موعود و از تفسير امام برآيد كه ضمير به امير المؤمنين برگردد و زلفت بمعنى نزديكى است يعنى صاحب تقرب است نزد خدا و رسول ...

در اخلاق عاليه رسول خدا- ص‌

٣٩٣-

از امام صادق (ع) كه رسول خدا (ص) نگاههاى خود را ميان اصحابش قسمت ميكرد و به اين و آن برابر مينگريست.