ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٢٣ - ٣٨٦

را بكوب و با آب مخلوط كن و خوب حل كن و صبح ناشتا و شب هنگام بنوش گويد من اين كار كردم و تب بريد و برنگشت.

٣٨٥-

از يكى از اصحاب ما كه گويد به امام صادق (ع) از دردى شكايت كردم فرمود:

چون ببستر خود آرميدى دو قرص شكر بخور من اين كار كردم و خوب شدم به يكى از پزشكان ماهر بلاد خود گفتم او گفت از كجا امام صادق اين درمان را دانسته؟ اين از جمله اسرار علوم ما پزشكان است هلا او كتبى دارد و سزاوار است كه اين را در يكى از كتابهايش ديده باشد.

٣٨٦-

از يك مردى گويد امام صادق (ع) به يك مردى فرمود: شما تب‌داران خود را هنگام تب با چه درمان مى‌كنيد؟ گفت اصلحك اللَّه با اين داروهاى تلخ، با سفايج و غافث و آنچه مانند آن‌ها است (در حاشيه برخى نسخه‌ها كه از مجمع البحرين نقل كرده سفايج داروى معروفى است كه مسهل سوداء است و غافث نيز معروف است در نزد پزشكان و آن از گياههاى خاردار است) امام صادق (ع) فرمود: سبحان اللَّه آنكه بداروى تلخ بهبودى مى‌دهد مى‌تواند بداروى شيرين هم بهبودى بخشد، سپس فرمود: هر گاه يكى از شماها تب كرد بايد يك ظرف پاكى بگيرد و يك قرص شكر با نيمى در آن نهد و هر چه قرآن حاضر در ذهن دارد بر آن بخواند سپس شب آن را زير ستاره‌ها نهد و يك تكه آهن بر آن گذارد و چون بامداد شود آب روى آن بريزد و آن را با دست بفشارد و سپس بنوشد و شب دوم يك قرص شكر بر آن بيفزايد تا دو قرص و نيم گردد و شب سوم يك قرص ديگر بر آن بيفزايد تا سه قرص و نيم گردد.