كوثر فقه - محمدى خراسانى، على - الصفحة ٢٩٣ - شرط اول بلوغ

صرفاً تمرينى است؟ آيا اتلاف صبى سبب ضمانت است؟ آيا قبض صبى ارزشمند است؟ آيا وصيت صبى نافذ است؟ نشانه‌هاى بلوغ كدام است؟ آيا دخول سبب جنابت او مى‌شود؟ و ....

محور بحث ما در كتاب بيع‌ در باب شروط متعاقدين، درباره صحت يا عدم صحت معاملات كودك و عقود و ايقاعات او است. ضمناً كلام در معاملات «طفل مميز» است امّا تصرفات و معاملات طفل غير مميز به اتفاق كلمه و به حكم عقل و نقل نافذ نيست. در اين‌جا چهار مطلب مهم است كه به بررسى آن‌ها مى‌پردازيم:

١. آيا فرد نابالغ در معاملاتش (عقود و ايقاعات) استقلال دارد و صحّت معاملات او متوقف بر اذن قبلى ولىّ و اجازه بعدى او نيست يا اين‌كه او چنين استقلالى ندارد؟

٢. بر فرض نبود استقلال مزبور آيا با اذن يا اجازه ولىّ، معاملات كودك صحيح است؛ به‌گونه‌اى كه يك اذن كلى بدهد و پس از آن كودك در معاملاتش مستقل باشد و محتاج نباشد كه براى هر معامله‌اى اذن بگيرد و تحت نظر ولىّ عمل كند يا اين‌كه چنين استقلالى هم ندارد؟

٣. بر فرض عدم استقلال مذكور، آيا معاملات صبى به نيابت و وكالت از ولىّ او صحيح و نافذ است- به‌گونه‌اى كه به وكالت از ولىّ، در اموال خود صغير تصرف كند و معامله انجام دهد، يا در اموال فرد ثالث دخالت كند و به وكالت از مالك، معامله كند، يا اين‌كه چنين حقى هم ندارد؟

٤. بر فرض نبود حقّ مزبور آيا مجرّد انشاى صيغه از سوى نابالغ صحيح است تا بتواند در مجرّد صيغه، وكيل ولىّ يا فرد ثالث باشد، يا اين‌كه حتى عقد صادر از او نيز لغو و بى‌اثر است و كاملًا مسلوب العباره است؟