درآور دست خويش اندر جيب خويش تا بيرون آيد سپيد [١]نورانى از جز علّتى،و با خود آر بر خود را [٢]كه گسترده‌اى از ترس عصا،و اين عصا و دست سپيد، دو حجّت است از خداوند تو-عزّ و علا- به‌سوى فرعون و گروه او،به‌درستى كه ايشان بودند و هستند گروهى فاسقان.

گفت موسى:اى خداوند من!به‌درستى كه من بكشتم از ايشان يكى را،مى‌ترسم كه بكشند مرا.

و برادر من هارون او فصيح‌تر است از من به زفان [٣]،بفرست او را با من يارى كه راستگوى دارد مرا،به‌درستى كه من مى‌ترسم كه به دروغ دارند مرا.

گفت خداى تعالى قوى [٤]كنم بازوى تو را به برادر تو، و كنم شما هر دو را حجّتى و معجزه‌اى،نرسند [٥]به شما به آيتها و حجّتهاى ما،شما و هركه پس‌روى [٦]كند شما را غلبه‌كنندگان باشند [٧].

پس چون آورد [٨]بديشان موسى-عليه السّلام-حجّتها و آيتهاى ما را هويدا،گفتند:نيست اين مگر جادوى فرا بافته،و نشنيديم اين از پدران ما پيشينيان [٩].

و گفت موسى-عليه السّلام:خداوند من داناتر است بدان كس كه آورد [١٠]راه راست و دين حق از نزديك او و آن‌كس كه باشد او را سرانجام نيك و بهشت جاويد به‌درستى كه او رستگارى نيابند ستمكاران.

[١] .آج،لب،آل،آل،مش:سفيد.

[٢] .آط،آب،آج،لب،آل:بالت را،مش:دست خود.

[٣] .آط،آب،آج،لب،آل،مش:زبان.

[٤] .آط،آب،آج،لب،آل:سخت.

[٥] .اساس:نه رسند/نرسند.

[٦] .آج،لب،آل:پيروى.

[٧] .آج،لب،آل:غلبه‌كننده‌اند.

[٨] .آط،آب،آج،لب،آل،مش:آمد.

[٩] .آط،آج،لب،آل:پدران اوّل ما.

[١٠] .مش:آمد به.