امّا شبيب بن بجره تيغ بزد،تيغش در طاق آمد و كار [٥]نكرد،و عبد الرّحمن ملجم-لعنه‌اللّه -تيغ بزد بر ميان سر اميرالمؤمنين،و آواز در مسجد افتاد كه اميرالمؤمنين را بكشتند.

و امّا شبيب بجست و از در مسجد بيرون شد با تيغ،مردى او را بيفگند و تيغ از او بستد و خواست تا او را بكشد،مردم با [٦]ايشان رسيدند بترسيد و ايمن نبود كه گويند كشنده تويى،تيغ بينداخت و او را رها كرد و بگريخت.

و شبيب با خانه رفت و جامه بكند و حرير از سينه مى‌گشاد.پسر عمّى از آن [٧]او در سراى شد،او را ديد.گفت:همانا اميرالمؤمنين را تو كشته‌اى؟خواست تا گويد نه،گفت:آرى!پسر عمّش تيغ بر گرفت[٢٤٩-پ]بر گردن او زد و سرش بينداخت.

و پسر ملجم مى‌گريخت،مردى گليمى داشت بر او زد و او را بيفگند و تيغش بيوفتاد.او را بگرفتند و پيش اميرالمؤمنين بردند،و آن سه ديگر بجست [٨]و به ميان مردم در شد و بگريخت [٩].و اين يك روايت است.

و ديگر روايت آن است كه:پسر ملجم او را تيغ در نماز [١٠]زد و او نماز ببسته بود و الحمد بر خوانده بود و يازده آيت از سورة الانبياء،كه اين ملعون او را ضربت زد.او نماز نبريد،بل نماز سبك بكرد و سلام داد،و گفت:

فزت و ربّ [١١]الكعبة ،به خداى كعبه كه ظفر يافتم.و پسر ملجم را بگرفتند و پيش اميرالمؤمنين آوردند و گفتند:يا

[١] .آج،لب،كا:برق.

[٢] .آط،آب،آج،لب،مش+لا.

[٣] .آط،آب،آج،لب،مش.كا:كه.

[٤] .مش:بجهيد.

[٥] .آج،لب+خود.

[٦] .آط،آب،آج،لب،مش:به.

[٧] .آط،آب،آج،لب،مش:پسر عمّش.

[٨] .آط،آب،آج،لب،مش:بجستند،كا:بگريخت.

[٩] .آط،آب،آج،لب،مش:در شدند و بگريختند.

[١٠] .آط،آب،آج،لب،مش+بامداد.

[١١] .آط،آج،لب،مش:بربّ.