استدلالات منطقى، و اين خود شاهد ديگرى است براى تفسيرى كه در مورد اين دو تعبير برگزيديم.
آرى، هميشه سردمداران كفر، براى خنثى كردن دلائل صدق مردان حق برچسبهاى دروغين از اين قبيل پيدا مى‌كردند، كه امروز هم نمونه‌هاى فراوانى از آن را با چشم خود مى‌بينيم.
قابل توجه اين كه، نام سه نفر در اين آيه آمده است كه هر كدام مظهر و سمبل چيزى بودند:
«فرعون»، سمبل طغيان و سركشى و حاكميت ظلم و جور.
«هامان»، مظهر شيطنت و طرحهاى شيطانى.
و «قارون»، مظهر ثروتمند ياغى و استثمارگر، كه براى حفظ ثروت خويش از هيچ كارى ابا نداشت.
به اين ترتيب، موسى عليه السلام مأمور بود به ظلم حاكمان بيدادگر، و شيطنت سياستمداران خائن، و تعدّى ثروتمندان مستكبر، پايان دهد و جامعه‌اى بر اساس عدالت و داد، از نظر سياسى و فرهنگى و اقتصادى، بسازد، اما آنها كه منافع نامشروعشان در خطر بود، سخت به مقاومت برخاستند.
***
آيه بعد، بخشى از طرحهاى شيطانى آنها را بازگو كرده، مى‌گويد: «هنگامى كه موسى حق را از سوى ما براى آنها آورد، به جاى اين كه آن را مغتنم بشمرند به مقابله برخاستند، و گفتند: پسران كسانى را كه با موسى ايمان آورده‌اند به قتل برسانيد، و زنانشان را (براى اسارت و خدمت) زنده بگذاريد»! «فَلَمَّا جاءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنا قالُوا اقْتُلُوا أَبْناءَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ وَ اسْتَحْيُوا نِساءَهُمْ».
اين تعبير، نشان مى‌دهد كه مسأله قتل فرزندانِ پسر، و زنده نگهداشتن