***
١٦ وَ الَّذِينَ يُحَاجُّونَ فِى اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مَا اسْتُجِيبَ لَهُ حُجَّتُهُمْ داحِضَةٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ عَلَيْهِمْ غَضَبٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ
١٧ اللَّهُ الَّذِي أَنْزَلَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ وَ الْمِيزانَ وَ ما يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ
١٨ يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لايُؤْمِنُونَ بِها وَ الَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْها وَ يَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ أَلا إِنَّ الَّذِينَ يُمارُونَ فِى السَّاعَةِ لَفِي ضَلالٍ بَعِيدٍ
ترجمه:
١٦- كسانى كه (از روى لجاجت) درباره خدا بعد از پذيرفتن (و ايمان به او) او، محاجّه مى‌كنند، دليلشان نزد پروردگارشان باطل و بى‌پايه است؛ و غضب بر آنهاست و عذابى شديد دارند.
١٧- خداوند كسى است كه كتاب را به حق نازل كرد و ميزان (سنجش حق و باطل و خبر قيامت) رانيز؛ تو چه مى‌دانى شايد ساعت (قيام قيامت) نزديك باشد!
١٨- كسانى كه به قيامت ايمان ندارند درباره آن شتاب مى‌كنند؛ ولى آنها كه ايمان آورده‌اند پيوسته از آن هراسانند، و مى‌دانند آن حق است؛ آگاه باشيد كسانى كه در قيامت ترديد مى‌كنند، در گمراهى عميقى هستند.
تفسير:
شتاب نكنيد، قيامت مى‌آيد!
از آنجاكه در آيات گذشته اين سخن به ميان آمد كه، پيامبر صلى الله عليه و آله مأمور بود،