سپس هزار سال، و از آن پس هزار سال، عبادت كند، تا همچون مشك كهنه شود، اما محبت ما را نداشته باشد، خداوند او را به صورت در آتش مى‌افكند، سپس اين آيه را تلاوت فرمود: قُلْ لاأَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبى‌».
جالب اين كه، اين حديث آنچنان اشتهار يافته بود، كه شاعر معروف «كُميت» در اشعارش به آن اشاره كرده، مى‌گويد:
وَجَدْنا لَكُمْ فِي آلَ حم آيَةً تَأَوَّلَها مِنَّا تَقِىٌّ وَ مُعْرِبٌ‌

«ما براى شما (خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله) در سوره‌هاى حاميم، آيه‌اى يافتيم.
كه گروه تقيه‌كننده آن را تأويل كرده، و گروه آشكاركننده، آن را آشكارا بيان كرده‌اند». «١»
٦- و نيز «سيوطى» در «الدرّ المنثور» از «ابن جرير» از «ابى الديلم» چنين نقل مى‌كند: هنگامى كه على بن الحسين عليه السلام را به اسارت آوردند، و بر در دروازه دمشق نگه داشتند، مردى از اهل شام گفت: أَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي قَتَلَكُمْ وَ اسْتَأْصَلَكُمْ!: «خدا را شكر كه شما را كشت، و ريشه كن ساخت»!
على بن الحسين عليه السلام فرمود: آيا قرآن را خوانده‌اى؟ گفت آرى، فرمود:
سوره‌هاى «حاميم» را خوانده‌اى؟ عرض كرد: نه، فرمود: آيا اين آيه را نخوانده‌اى «قُلْ لاأَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبى‌»؟!
گفت: آيا شما همانها هستيد كه در اين آيه اشاره شده؟ فرمود: آرى. «٢»
٧- «زمخشرى» در «كشاف» حديثى نقل كرده كه «فخر رازى» و «قرطبى» نيز، در تفسيرشان از او اقتباس كرده‌اند: حديث مزبور به وضوح مقام آل محمّد صلى الله عليه و آله و اهميت حبّ آنها را بيان مى‌دارد، مى‌گويد: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: