حكم كرده است»! «قالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُلٌّ فِيها إِنَّ اللَّهَ قَدْ حَكَمَ بَيْنَ الْعِبادِ».
اگر مى‌توانستيم مشكلى را از شما حل كنيم، از خودمان حل مى‌كرديم، هيچ كارى از ما در اينجا ساخته نيست، نه دفع عذاب از شما و نه از خودمان، و نه حتى پذيرش بخشى از مجازات شما.
قابل توجه اين كه در آيه ٢١ سوره «ابراهيم»، همين پيشنهاد ضعفا در برابر مستكبران، مطرح شده، و در آنجا مى‌خوانيم: مستكبران در جواب مى‌گويند: لَو هَدانَا اللَّهُ لَهَدَيْناكُمْ سَواءٌ عَلَيْنا أَ جَزِعْنا أَمْ صَبَرْنا ما لَنا مِنْ مَحِيصٍ: «اگر خدا ما را (به سوى راه رهائى از عذاب) هدايت كرده بود، ما نيز شما را هدايت مى‌كرديم (كار از اينها گذشته است) چه بى‌تابى كنيم و چه شكيبائى، تفاوتى ندارد»! پيدا است كه اين دو جواب منافاتى با هم ندارد و مكمل يكديگر است.
***
اينجا است كه دست آنها از هر وسيله‌اى كوتاه مى‌شود، رو به سوى خازنان دوزخ و مأموران عذاب مى‌كنند «و اين دوزخيان به خازنان جهنم مى‌گويند شما از پروردگارتان بخواهيد، يك روز عذاب را از ما بر دارد» «وَ قالَ الَّذِينَ فِى النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْماً مِنَ الْعَذابِ». «١»

آنها مى‌دانند، كه مجازات الهى بر طرف شدنى نيست، تنها تقاضايشان اين است كه يك روز، عذاب الهى از آنان برداشته شود، يك روز تخفيف بگيرند، نفسى تازه كنند، و اندكى بياسايند، و به همين قانع هستند!
***
ولى مراقبان دوزخ «مى‌گويند: آيا پيامبران شما با دلائل روشن به سراغتان