تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٥
نيز عفو مىكند!
٣١- و شما هرگز نمىتوانيد در زمين از قدرت خداوند فرار كنيد؛ و غير از خدا هيچ ولىّ و ياورى براى شما نيست!
شأن نزول:
از «خباب بن ارت» صحابى معروف، نقل شده كه آيه نخست (وَ لَوْ بَسَطَ اللّهُ ...) درباره ما نازل شد، و اين به خاطر آن بود، كه ما به اموال فراوان طوايف «بنى قريظه» و «بنى نظير» و «بنى قينقاع» از يهود نظر افكنديم، و آرزو داشتيم كه اى كاش ما هم چنين اموالى داشتيم، آيه نازل شد و به ما هشدار داد كه اگر خداوند روزى را براى بندگانش گسترده كند، طغيان خواهند كرد.»
در تفسير «درّ المنثور» حديث ديگرى نقل شده، و آن اين كه: اين آيه در مورد اصحاب «صفه» نازل گرديد، چرا كه آنها آرزو داشتند دنيايشان رو به راه شود. «٢»
(درباره اصحاب صفه و اين كه آنها چه كسانى بودند شرحى در پايان اين آيات به خواست خدا خواهيم داشت).
تفسير:
مرفّهين طغيانگر!
پيوند اين آيات، با آيات گذشته، ممكن است از اين نظر باشد، كه در آخرين آيه از آيات پيشين آمده بود خداوند درخواست مؤمنان را اجابت مىكند، و به