تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٢
٦ قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَىَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَاسْتَقِيمُوا إِلَيْهِ وَ اسْتَغْفِرُوهُ وَ وَيْلٌ لِلْمُشْرِكِينَ ٧ الَّذِينَ لايُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ كافِرُونَ ٨ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ
ترجمه:
٦- بگو «من فقط انسانى مثل شما هستم؛ اين حقيقت بر من وحى مىشود كه معبود شما معبودى يگانه است؛ پس تمام توجه خويش را به او كنيد و از وى آمرزش طلبيد؛ و واى بر مشركان!
٧- همانها كه زكات را نمىپردازند، و آخرت را منكرند!
٨- اما كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند، پاداشى دائمى دارند»!
تفسير:
مشركان چه كسانى هستند؟
اين آيات همچنان سخن از مشركان و كافران مىگويد، و در حقيقت پاسخى است به گفتارى كه از آنها در آيات قبل، نقل شده، و دفع هر گونه توهّم و اشتباه در زمينه دعوت پيامبر صلى الله عليه و آله.
مىفرمايد: «بگو من تنها انسانى مثل شما هستم و اين حقيقت پيوسته بر من وحى مىشود كه معبود شما معبودى يگانه است» «قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى