تفسير:
جنجال كنيد تا صداى دل‌نواز قرآن را نشنوند!
به تناسب بحث‌هائى كه درباره بعضى اقوام پيشين، قوم عاد و ثمود، در آيات گذشته آمد، و نيز به تناسب همنشينان بد سيرتى كه حقايق را در نظر انسان وارونه جلوه مى‌دهند، آيات مورد بحث، گوشه‌اى از انحراف و بدانديشى مشركان عصر پيامبر صلى الله عليه و آله را مجسم مى‌سازد.
در بعضى از روايات آمده است: هر گاه پيامبر صلى الله عليه و آله در «مكّه» صداى خود را به تلاوت قرآن مجيد، و كلمات شيرين و جذاب و پر محتواى خداوند، بلند مى‌كرد، مشركان مردم را از او دور مى‌كردند، و مى‌گفتند: سوت و صفير بكشيد، و صدا را به شعر بلند كنيد، تا سخنان او را نشنوند!. «١»
قرآن مجيد، در آيات فوق به اين معنى اشاره كرده، مى‌گويد: «كافران گفتند:
گوش به اين قرآن فرا ندهيد و به هنگام تلاوت آن، لغو و باطل سر دهيد و جنجال كنيد تا غالب شويد»! «وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لاتَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآنِ وَ الْغَوْا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ».
اين يك روش قديمى براى مبارزه در برابر نفوذ حق است، كه امروز نيز به صورت گسترده‌تر و خطرناك‌ترى ادامه دارد، كه براى منحرف ساختن افكار مردم و خفه كردن صداى مناديان حق و عدالت، محيط را آنچنان پر از جنجال مى‌كنند، كه هيچ كس صداى آنها را نشنود، و با توجه به اين كه «وَ الْغَوا» از ماده «لَغْو» معنى گسترده‌اى دارد، و هر گونه كلام بيهوده‌اى را شامل مى‌شود، وسعت اين برنامه روشن خواهد شد: